بخش ۱۱۱ - پند

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)۶ بیت

گلستان گیتی به خاری نیرزدخُمستان گردون خُماری نیرزد

مکش بار دل بهر برگی چو غنچهکه صد ساله برگت به باری نیرزد

نسیما مبر برگ گل را به غارتکزآن بلبلی صد هزاری نیرزد

همه کار ملک سلیمان بر منبه آواز یک مور باری نیرزد

مشو با صبا همنفس کان تنعمبه آمد شد خاکساری نیرزد

همه گرم و سردی که در خوان گیتی استبه درد دل و انتظاری نیرزد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره پایان جوانی و آغاز پیری است. شاعر از لذت‌های شب‌نشینی و شادی‌های جوانی می‌گوید، اما به تدریج به واقعیت تلخ پیری و ضعف جسمی خود آگاه می‌شود. او زیبایی‌های دوران جوانی را توصیف می‌کند و می‌گوید که این دوران به سرعت سپری می‌شود، همان‌طور که صبح بر شب غلبه می‌کند. شاعر حسرت ایام خوش جوانی را می‌خورد و به اینکه باید قدر این ایام را دانست، تأکید می‌کند. او از تغییرات صورت و اندامش در پیری صحبت می‌کند و در پایان به خداوند پناه می‌برد و خواهان رحمت و برکت است.