شمارهٔ ۳۵ - در مدح سلطان اویس
صبح ظفر از مشرق امید بر آمداصحاب غرض را تب سودا ببر آمد
از غنچه پیکان و زباد دم شمشیربشکفت گل فتح و نسیم ظفر آمد
بر آینه تیغ شهنشاه دگر باررخسار دلآرای ظفر جلوهگر آمد
بیدرد سر نیزه و آمد شد پیکانآن فتح که مفتاح امان بود برآمد
سلطان فلک با کفن و تیغ به زنهارزیر علم خسرو جمشید فر آمد
خورشید کرم، شیخ اویس آنکه ثریادر کوکبه همت او بیسپر آمد
جمشید جهانگیر که خاک کف پایشتاج سر گردون مرصع کمر آمد
آن قلزم زخار که عمان گهربخشبا موج کف او ز شمار شمر آمد
تیغ و قلمش رابطه خوف و رجا گشتلطف و غضبش واسطه نفع و ضر آمد
یک رو زعطایش نه که یک ساعت خرجشمحصول تر و خشک همه بحر و بر آمد
هر سرکه به خاک در او گشت مشرفهمچون فلک از دور ازل تاجور آمد
ای شیر شکاری که به عونت چو غزالهآهو بره در چشم و دل شیر نر آمد
چون خط نگارین بتان بر گل رخسارطغرای تو آرایش دور قمر آمد
ابر سر شمشیر تو هرجا که ببارداز خاک زمین خنجر بران به بر آمد
آنجا که نسیم دم لطف تو اثر کردبر شاخ شجر، زهره به جای زهر آمد
از سیر سپاهت خم چوگان فلک راگه گوی زمین زیر و گهی بر زبر آمد
آنکس که چو نرگس نتوانست تو را دیداز عین حسد، دیده شوخش به در آمد
چون نقره دلت با همه کس صافی و پاک استکار تو درست از پی آن همچو زر آمد
هرکس که به عهد تو بر او اسم خلاف استچون بید سراپاش، سزای تبر آمد
اوصاف کمالات تو از شرح فزون استوصف تو نه به اندازه فکر بشر آمد
آن را که جگر گرم شد از آتش کینتهم چشمه شمشیر تواش آبخور آمد
گرز تو چه سودا به سر خصم درافتادرمحت به دلش راست چو اندیشه در آمد
تیغ تو که از زخم زبان مغز سران بردهرجا که دمی زد دم او کارگر آمد
بر دوش بلای سیه آمد سر خصمتوز هر سر مویش بلایی به سر آمد
دو لشکر جرار که از کینه یکایکچون کوه سراپا همه تیغ و کمر آمد
این پیش تو بر خاک ره افتاد چو سایهوآن ز آتش تیغ تو جهان، چون شرر آمد
فی الجمله، یکی جست و برون شد ز میانهوالقصه، یکی از در زنهار در آمد
شاها! منم آن طوطی گویا که به شکرتاز گفته من کام جهان پر شکر آمد
زان روی که دارم دم مشکین، من مسکینچون نافه نصیبم همه خون جگر آمد
باشد به هنر بیشی قدر همه کس، لیککم قدری من بنده به قدر هنر آمد
قسمت چو به تقدیر قضا رفت، رضا دهسلمان چه توان کرد نصیب این قدر آمد؟
تا هست محل بد و نیک و غم و شادیزین خانه شش سو که به اول دو در آمد
چون رکن حرم قبله شاهان جهان باددرگاه تو کز جاه جهانی دگر آمد