شمارهٔ ۸۹۹
رو به آزار دل خصم دل آزار منهگر همه شعله شوی، پا به سر خار منه
پرتو فیض کی از صحبت هرکس خیزدسینه چون آینه بر سبزه ی زنگار منه
مردم از رشک تو، بیمار نه ای، ای خورشیدمگذر از کوچه ی او، پشت به دیوار منه
موج گل در ره دیوانه بود دام جنونای دل از من بشنو، پای به گلزار منه
عافیت می طلبی، بی سر و پا باش سلیمسر درین باغ چو گل بر سر دستار منه