شمارهٔ ۶
خدایا رهنما شو بر دل ما رهنمایی راکه بنماید به ما خوشتر ازین گلزار، جایی را
دگر از بیم هرگز چشم نگذارد به هم گندماگر در خواب بیند همچو گردون آسیایی را
جهان آمیزشی با ذات حق دارد ولی فانی ستبقا تا کی بود پیچیده بر کوهی صدایی را؟
تو خود ای دل چه خواهی کرد کز فرمان چو سرپیچدبرون کردند از جنت چو آدم کدخدایی را
سلیم از رشک همچون نقش پا از پای میافتمبه خاک آستان او چو بینم نقش پایی را