شمارهٔ ۵۸۶
شکفته گل ز بر خار ما همیشه رودچو موج کوچه دهد سنگ ما که شیشه رود
هنوز دامن اگر بیستون بفشاردهزار سیل به هرسو ز آب تیشه رود
چو عشق در دلم آمد، هوس کنار گرفتکه شیر شعله چو بیند، برون ز بیشه رود
شراب باعث تسخیر خوبرویان استبه بوی باده ی گلگون، پری به شیشه رود
سلیم، سیر و سفر هم نهایتی داردچو آب چشمه کسی تا به کی همیشه رود