شمارهٔ ۴۸۱
حریر شعله ی ما را در آب می بافندکتان ما به شب ماهتاب می بافند
نصیحت دل ما می کنند مردم، بینکه دام از پی مرغ کباب می بافند
برای شعله ی عریان آه ما افلاکلباس برق ز تار شهاب می بافند
به عشق، خواب هوس می کنی؟ برو غافلبه کارخانه ی مخمل که خواب می بافند!
ستارگان، کفن خلق را سلیم ببینچو عنکبوت چه با اضطراب می بافند