شمارهٔ ۴۳۶
دیگر بهار شد که هوا گلفشان شوددامن ز خون دیده پر از ارغوان شود
صد برگ شد ز فیض هوا هر گل زمینسیر چمن نصیب همه دوستان شود!
چون سبزه، پاشکسته ی این باغ دلکشیمچندان نشسته ایم که فصل خزان شود
در هر مقام، خضر ره ما به صورتی ستگه می فروش گردد و گه باغبان شود
حاسد فسرده است ز پیری خود سلیمشاید ز فیض این غزل ما جوان شود