شمارهٔ ۸۳ - تاریخ
باقر کامل وفا آنکه به عشق علیقلب منور نمود آینه سان صیقلی
رحمت حق شاملش چون بهمه عمر بودگاه به ذکر خفی گاه بذکر جلی
عادت نفسش ورع ورد زبانش خداراحت روحش نبی مونس جانش ولی
بود معطر علی به فقر او را لقبوین لقبش داده بود پیر ز روشن دلی
چو آمدش ارجعی ز دوست بر گوش جانگشت به نور حضور روان او منجلی
جست بشمسی صغیر رحلت او از خردتا شودش رهنمون به مقصد از کاملی
یکی درآمد به جمع گفت بتاریخ اومزار باقر به لطف کرد معطر علی
۱۳۲۶