شمارهٔ ۶۶ - نصیحت
ای که آزردن خلقت کار استهم مکافات تو آن آزار است
هرچه خواهی تو برای دگرانمیرسد بهر تو از غیب همان
گر توانی به خلایق ز وفاباز کن راه کرم باب عطا
زر بده نان برسان یاری کنمهربان باش و وفاداری کن
گاه اندرز بهم ساز قرینسخن تلخ و بیان شیرین
تلخ اگر فرع محبت باشدسر بسر شهد و حلاوت باشد
تو اگر شاه و اگر درویشیدان که پا بست صفات خویشی
صفت نیک عزیزت سازدخوی بد از نظرت اندازد