شمارهٔ ۳۸۲
زالعلم حجاب الاکبرام د عقل سودائیکه دانائیست نادانی و نادانیست دانائی
بلی علمیکه بر جهلت بیفزاید از آن بایدکنی پرهیز ورنه میکشد کارت برسوائی
بتحقیق اطلبواالعلم ولو باالصین که گفت احمدنبودش مقصد از آن علم جز علم شناسائی
بحکم ان بعض الظن اثم ای عالم خودبینهمان بهتر برندان دیدهٔ تحقیر نگشائی
از آن علمی که باد نخوت آرد باده خوردن بهتو و آن باد پیمائی من و این باده پیمائی
بعلم و عقل هرگز درنیایی ذوق عرفانرامگر عاشق شوی روزی وزین خوان لقمه بربائی
برو حالی بدست آور که عمری کردهای ضایعاگر از رنج عقل و قال بیحاصل نیاسائی
توان دیدن صغیر از دل جمال شاهد یکتاولی هرگاه زین آئینه زنگ شرک بزدائی