شمارهٔ ۲۹
گردون همیشه پست کند ارجمند رااینست رسم و قاعده چرخ بلند را
باشد به گردن همه محکم کمند آزمرد آن بود که میگسلد این کمند را
بس سرکش است جان برادر سمند نفسهان تا عنان رها نکنی این سمند را
خوی طمع ز خویش نما دور ای عزیزکاین خوی خوار کرده عزیزان چند را
ای خودپسند خود چه نمائی باین و آنمشگل کسی پسند کند خودپسند را
تسلیم شو که صید چو خواهد جهد ز بندصیاد سخت تر کند البته بند را
آن خواه بهر غیر که خواهی برای خویشخود هم صغیر گوش کن این طرفه پند را