شمارهٔ ۶۹ - در مدح ولیالله اعظم امیرالمؤمنین علی «علیهالسلام»
ز جلوه مهر سماکی به بوتراب رسدچگونه ذره تواند به آفتاب رسد
ولی نعمت ما خاکیان علیست که فیضبزادگان تراب از ابوتراب رسد
مجوی کام دل خویش را ز غیر علیکه دیده آب بلب تشنه از سراب رسد
شود بذکر علی نور حق بدل پیدابدست جان بکن این چاه تا به آب رسد
بغیر احمد مرسل که جسم و جان همندکه در مقام و جلالت بدان جناب رسد
بکعبه زاد و برای طواف آن دایمز رب کعبه بخلق جهان خطاب رسد
کتاب خواند از آن پیشتر برای رسولکه از خدا به رسول خدا کتاب رسد
صغیر بنده آل علی به عشق علیستکه بوی گل به مشام وی از گلاب رسد