شمارهٔ ۶۷ - مولودیه در مدح شهاب الثاقب حضرت امیرالمؤمنین علی علیهالسلام
مجلس ما را چه جای ساغر و صهباستیکامشب از خمخانه حق جان قدح پیماستی
هرچه بینی هرکه بینی مست بینی کاین سروردر همه تنهاستی نی در من تنهاستی
جسم مست و روح مست و خاک مست افلاک مستراستی این مستی امشب در همه اشیاستی
ما خلق یک یک بوجد و حالتند امشب بلیعید مولود ولی خالق یکتاستی
کرده دنیا را مزین از قدوم نازنینآنکه از او هستی دنیا و ما فیهاستی
ام واب را دیده و دل کرده روشن از جمالآنکه مو جد چارام را همچو هفت آباستی
نی بدو بوطالب وبنتالاسد نازند و بسکافتخار ام و اب تا آدم و حواستی
کنز مخفی در حریم کعبه ظاهر گشت از آنمختفر بر عرش اعلی تودهٔ غبر استی
کس نیابد بر مقامش ره که احمد در عروجهر چه بالاتر رود بیند علی بالاستی
اوست خورشید آفرینش پرتوی از طلعتشاوست دریا ما سوی الله موج آن دریاستی
خلق از وی صادر وراجع بوی پرتو بلیصادر از بیضا و راجع باز بر بیضاستی
او ولی مطلق حق است یعنی در امورنفس او فعال هم امروز و هم فرداستی
خواند خود را نقطه باء و گه انشا حروفاز الف تا یا یکایک منبسط از باستی
عالم ایجاد از اعلی و اسفل بیش و کمهست ز اسما ظاهر و او مظهر اسماستی
شیئی در علم است و اندر اوست علم کلشیئیاندر این معنی دلیلم نص احصیناستی
آدم و نوح و خلیلالله و موسی و مسیحرویشان آئینهٔ آن طلعت زیباستی
انبیاء و اولیا را معنی اندرصورت اوستقطب عالم پس بهر الف آن الف بالاستی
نیست جز نفس ولایت ملک را دائر مدارگه زروی مصلحت پنهان و گه پیداستی
می نگردد فیضش از ذرات آنی منقطعچون به پشت ابر خورشید جهان آراستی
او دلیل راه حق در هر زمان در هر گروهاو مغیث خلق در هر دور و در هرجاستی
لافتی الا علی لاسیف الا ذوالفقارثابت الا الله از این لا و این الاستی
آنکزو دور است آنکو راست معذورش بداردیدهٔ ما خوش بنور طلعتش بیناستی
هرچه هست از دیگران ما را همین نعمت بس استکز ره مهر و وفا نعمت علی باماستی
یا علی عبد ثنا خوانت صغیر مستمندآنکه غرق قلزم عصیان ز سر تا پاستی
مشکلی دارد مدد فرمای اندر حل آنایکه حل ز امداد و عونت جمله مشکلهاستی