گنج

۱- آیات ۱ تا ۱۵

۱۹ بیت

بسم االله الرحمن الرحیم

وَ اَلْمُرْسَلاٰتِ عُرْفاً (۱) فَالْعٰاصِفٰاتِ عَصْفاً (۲) وَ اَلنّٰاشِرٰاتِ نَشْراً (۳) فَالْفٰارِقٰاتِ فَرْقاً (۴) فَالْمُلْقِیٰاتِ ذِکْراً (۵) عُذْراً أَوْ نُذْراً (۶) إِنَّمٰا تُوعَدُونَ لَوٰاقِعٌ (۷) فَإِذَا اَلنُّجُومُ طُمِسَتْ (۸) وَ إِذَا اَلسَّمٰاءُ فُرِجَتْ (۹) وَ إِذَا اَلْجِبٰالُ نُسِفَتْ (۱۰) وَ إِذَا اَلرُّسُلُ أُقِّتَتْ (۱۱) لِأَیِّ یَوْمٍ أُجِّلَتْ (۱۲) لِیَوْمِ اَلْفَصْلِ (۱۳) وَ مٰا أَدْرٰاکَ مٰا یَوْمُ اَلْفَصْلِ (۱۴) وَیْلٌ یَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِینَ (۱۵)

بنام خدای بخشاینده مهربان

و بفرستاده‌شده‌ها از پی هم (۱) و تندروندها تند رفتنی (۲) و پراکنده سازنده‌ها پراکنده ساختنی (۳) و جداکننده‌ها جدا کردنی (۴) و القاکنندگان ذکر را (۵) عذری یا بیمی (۶) که آنچه وعده کرده می‌شوید هر آینه بوقوع آینده است (۷) پس آن‌گاه ستاره‌ها محو شوند (۸) و آن‌گاه که آسمان شکافته گردد (۹) و آن‌گاه که کوه‌ها برکنده شوند (۱۰) و آن‌گاه که رسولان وقت کرده شوند (۱۱) برای کدام روز پس داشته شده (۱۲) برای روز تمیز (۱۳) و چه چیز دانا کرد ترا که چیست روز تمیز (۱۴) وای روز چنین مر تکذیب‌کنندگان را (۱۵)

هم دگر سوگند بر افرشتگانکه فرستاده به نیکی گشته آن
یا که بر آن بادهای پی به پیکه روانند از پی تعذیب هی
بر نفوس کامله یا کآمدهبهر تکمیل و فرستاده شده
یا به آن افرشتگان تیز پَرسخت بجهنده به امر دادگر
نَّاشِرتِ نَشْر باشند از قرارآن ملایک خود که بدهند از قرار
امر و احکام شرایع را یقیننشر بال خود کنند از بهر این
پس قسم بر آن ملایک که بجاحق و باطل را کنند از هم جدا
یا قسم بر آن ملایک کافکنندوحی در قلب نبی از بهر پند
بهر عذر مؤمنان متقییا به بیم هر عنید و هر شقی
حاصل آنکه می خورد سوگند حقبر ظهور لطف و قهرش در نسق
کآن خود انوار جمالند و جلالتا بدان یابند خلقان انتقال
نیست جز این وعده داده می شوندآنچه را واقع بود بی چون و چند
محو و زایل چون شوند استارگانهم شکاف اندر فتد در آسمان
بر پراکنده شوند این کوه هاچون غباری می روند اندر هوا
وآن زمانی که معیّن این رسلبر گواهی می شوند از جزء و کل
پس خطاب آید که واپس داشتهبر چه روزی بود این بگذاشته
پس جواب آید که بهر یوم فصلوآن بود امروز اندر فرع و اصل
یعنی آن روزی که می گردد جدامؤمن و کافر ز هم اندر ملا
تو چه دانی چیست یوم الفصل هینبر مکذب روز ویل است آن یقین