گنج

۳- آیات ۱۶ تا ۲۲

۱۹ بیت

أَ أَمِنْتُمْ مَنْ فِی اَلسَّمٰاءِ أَنْ یَخْسِفَ بِکُمُ اَلْأَرْضَ فَإِذٰا هِیَ تَمُورُ (۱۶) أَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِی اَلسَّمٰاءِ أَنْ یُرْسِلَ عَلَیْکُمْ حٰاصِباً فَسَتَعْلَمُونَ کَیْفَ نَذِیرِ (۱۷) وَ لَقَدْ کَذَّبَ اَلَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَکَیْفَ کٰانَ نَکِیرِ (۱۸) أَ وَ لَمْ یَرَوْا إِلَی اَلطَّیْرِ فَوْقَهُمْ صٰافّٰاتٍ وَ یَقْبِضْنَ مٰا یُمْسِکُهُنَّ إِلاَّ اَلرَّحْمٰنُ إِنَّهُ بِکُلِّ شَیْ‌ءٍ بَصِیرٌ (۱۹) أَمَّنْ هٰذَا اَلَّذِی هُوَ جُنْدٌ لَکُمْ یَنْصُرُکُمْ مِنْ دُونِ اَلرَّحْمٰنِ إِنِ اَلْکٰافِرُونَ إِلاّٰ فِی غُرُورٍ (۲۰) أَمَّنْ هٰذَا اَلَّذِی یَرْزُقُکُمْ إِنْ أَمْسَکَ رِزْقَهُ بَلْ لَجُّوا فِی عُتُوٍّ وَ نُفُورٍ (۲۱) أَ فَمَنْ یَمْشِی مُکِبًّا عَلیٰ وَجْهِهِ أَهْدیٰ أَمَّنْ یَمْشِی سَوِیًّا عَلیٰ صِرٰاطٍ مُسْتَقِیمٍ (۲۲)

آیا ایمن شدید از آنکه در آسمانهاست که فرو برد با شما زمین را پس آن‌گاه موج می‌زده باشد (۱۶) آیا ایمن شدید از آنکه در آسمانهاست که بفرستد بر شما تندباد پس خواهید دانست چگونه باشد بیم‌دهنده (۱۷) و بتحقیق که تکذیب نمودند آنان که از پیش ایشان بودند پس چگونه است انکار من (۱۸) آیا ندیدند بسوی پرنده بالای ایشان که بال گشاده‌اند و فرا می‌آرند چه چیز نگاه می‌دارد آنها را جز خدای بدرستی که او بهر چیز بیناست (۱۹) آیا کیست این که او لشکر است برای شما که یاری می‌کند شما را از غیر خدا نیستند کافران جز در غرور (۲۰) آیا کیست که روزی می‌دهد شما را که باز گیرد روزیش را بلکه لجاج کردند در سرکشی و سرباز زدن (۲۱) آیا پس آنکه راه می‌رود و سرنگون بر رویش هدایت‌یافته‌تر یا آنکه می‌رود درست ایستاده بر راه راست (۲۲)

ایمن آیا خود شدید ای کافرانزآنکه او می باشد اندر آسمان
کو شما را در زمین سازد فروپس زمین آن دم به جنبش آید او
ایمن آیا زآن شدید از امتحانکوست بر زعم شما در آسمان
کو فرستد بر شما بادی شدیدسنگریزه کاندر آن باشد پدید
زود پس باشد که ز انذارم به جانآگهی یابید تا چون است آن
جمله تکذیب رسل بنموده اندآن کسان که پیش از ایشان بوده اند
پس چسان باشد عقوبت های منچون بر ایشان در رسد اندر زمن
ننگرند آیا به سوی طیرهافوق ایشان صف کشیده در هوا
در پریدن بالها گسترده اندهم فرا گیرند و بر پهلو زنند
مر نگهشان می ندارد در هوااز سقوط الاّ به بخشایش خدا
هر یکی را داده طبعی در مسیرکو به هر چیزی است بینا و بصیر
کیست آیا کآن بود جُند شماتا کند یاری شما را جز خدا
نیستند این کافران جز در غرورزآنچه گفته دیوشان اندر قصور
کیست آیا آنکه بدهد رزقتانرزق خود گر باز گیرد یک زمان
کیست یعنی آنکه حق گر رزق خویشبازگیرد او دهد روزی ز پیش
کافران دانند این لیک از غروردر لجاجند و عتوّ و در نفور
می رود آیا پس آن کس کو نگوندم به دم افتد به روی اندر نمون
هست او ره یافته تر یا کسیکه رود استاده بر راه او بسی
راست یعنی می رود بر راه راستبیند آنچه در دو سوی و پیش پاست