گنج

۱- آیات ۱ تا ۶

۲۲ بیت

بسم االله الرحمن الرحیم

تَبٰارَکَ اَلَّذِی بِیَدِهِ اَلْمُلْکُ وَ هُوَ عَلیٰ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ (۱) اَلَّذِی خَلَقَ اَلْمَوْتَ وَ اَلْحَیٰاةَ لِیَبْلُوَکُمْ أَیُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً وَ هُوَ اَلْعَزِیزُ اَلْغَفُورُ (۲) اَلَّذِی خَلَقَ سَبْعَ سَمٰاوٰاتٍ طِبٰاقاً مٰا تَریٰ فِی خَلْقِ اَلرَّحْمٰنِ مِنْ تَفٰاوُتٍ فَارْجِعِ اَلْبَصَرَ هَلْ تَریٰ مِنْ فُطُورٍ (۳) ثُمَّ اِرْجِعِ اَلْبَصَرَ کَرَّتَیْنِ یَنْقَلِبْ إِلَیْکَ اَلْبَصَرُ خٰاسِئاً وَ هُوَ حَسِیرٌ (۴) وَ لَقَدْ زَیَّنَّا اَلسَّمٰاءَ اَلدُّنْیٰا بِمَصٰابِیحَ وَ جَعَلْنٰاهٰا رُجُوماً لِلشَّیٰاطِینِ وَ أَعْتَدْنٰا لَهُمْ عَذٰابَ اَلسَّعِیرِ (۵) وَ لِلَّذِینَ کَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذٰابُ جَهَنَّمَ وَ بِئْسَ اَلْمَصِیرُ (۶)

بنام خداوند بخشاینده مهربان

افزون آمد آنکه بدست اوست پادشاهی و اوست بر هر چیزی توانا (۱) آنکه پدید آورد مردن را و زندگی را تا بیازماید شما را کدام خوب‌ترند از کردار و اوست عزیز آمرزنده (۲) آنکه آفرید هفت آسمان را طبقه طبقه نه بینی در پدید کردن بخشاینده تفاوتی پس باز گردان چشم را آیا بینی هیچ نقصانی (۳) پس برگردان چشم را کرت بعد آخری برمیگردد بسوی تو چشم ناگاه و اوست مانده شده (۴) و بتحقیق که آراستیم آسمان دنیا را بچراغها و گردانیدیم آن را راندگان مر شیطان را و آماده گردانیدیم برای ایشان عذاب آتش را (۵) و برای آنان که کافر شدند بر پروردگار خود عذاب جهنم است و بد بازگشتی است (۶)

بس بزرگ است و معلّی ذات حقدر صفات خود ز وصف ماخَلَق
یا که برکاتش فزون است از شماریا به افضال است دائم برقرار
آنکه می باشد به دست قدرتششاهی ملکوت و ملک از قدرتش
هم به هر چیزی توانا از جهاتخلق کرد آن کس که او موت و حیات
آزماید تا شما را در محلاز شما تا کیست بهتر در عمل
یا که دارد عقل و فکر معنویدر فواید از حیات دنیوی
غالب و آمرزگار است او جمیعبر مسیء اندر جزاء و بر مطیع
آن خدایی کآفرید او این رواقدر عیان سَبعَ سَماوات طباق
هیچ ای بیننده اندر امتیازننگری در خلق رحمان خود تو باز
اختلاف و اعوجاجی یا خللبی تناسب یا که چیزی در محل
بلکه هر چیزی به جای خویشتنهست در خلقت چو اعضاء در بدن
چشم را گردان به سوی آن دگرزآن فطوری بینی آیا در نظر
کن نظر در خلق افلاک از وقوعباز هم بر دیدنش پس کن رجوع
بر رجوع اولین قانع مشوبل در این گردون نظر کن نو به نو
کن دو نوبت هر زمانی دیده بازرجعتی از بعد رجعت ز امتیاز
بازگردد تا به سویت چشم توهست دور از رؤیت عیبی از او
ننگرد عیب آنچه کرد افزون نظرتا بماند از نظر کردن دگر
زینت از مصباح ها دادیم هینآسمانی کوست اقرب بر زمین
ز آسمان راندیم زآنها خصم شومالشَّیَاطِینِ وَجَعَلْنَاهَا رُجُوم
کرده ایم آماده ما نار سعیربهر دیوان بعد از این سوز و زحیر
وآن کسان هم که بر پروردگارکافر و سرکش شدند از اختیار
در جهنم واندر آن بِئْسَ الْمَصِیرهستشان افزون عذاب از ناگزیر