گنج

۱- آیات ۱ تا ۲

۲۷ بیت

بسم االله الرحمن الرحیم

یٰا أَیُّهَا اَلنَّبِیُّ إِذٰا طَلَّقْتُمُ اَلنِّسٰاءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَ أَحْصُوا اَلْعِدَّةَ وَ اِتَّقُوا اَللّٰهَ رَبَّکُمْ لاٰ تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُیُوتِهِنَّ وَ لاٰ یَخْرُجْنَ إِلاّٰ أَنْ یَأْتِینَ بِفٰاحِشَةٍ مُبَیِّنَةٍ وَ تِلْکَ حُدُودُ اَللّٰهِ وَ مَنْ یَتَعَدَّ حُدُودَ اَللّٰهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ لاٰ تَدْرِی لَعَلَّ اَللّٰهَ یُحْدِثُ بَعْدَ ذٰلِکَ أَمْراً (۱) فَإِذٰا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِکُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ فٰارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَ أَشْهِدُوا ذَوَیْ عَدْلٍ مِنْکُمْ وَ أَقِیمُوا اَلشَّهٰادَةَ لِلّٰهِ ذٰلِکُمْ یُوعَظُ بِهِ مَنْ کٰانَ یُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَ اَلْیَوْمِ اَلْآخِرِ وَ مَنْ یَتَّقِ اَللّٰهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً (۲)

بنام خدای بخشاینده مهربان

ای پیغمبر چون یله نمودید زنان را پس طلاق دهید ایشان را وقت عدتشان و ضبط نمائید عده را و بپرهیزید (مر خدا را) پروردگار خود بیرون مکنید ایشان را از خانه‌های ایشان و نباید بیرون روند مگر آنکه پدید آید از ایشان کار زشتی ظاهر و آن حدهای خداست و کسی که درگذرد از حدود خدا پس بتحقیق که ظلم کرده بر خود نمی‌دانی باشد که خدا پدید آورد بعد از آن امری را (۱) پس چون برسد مدتشان پس نگاهدارید ایشان را بخوبی یا سر دهید ایشان را بخوبی و گواه بگیرید دو عادل از خود و بپا دارید شهادت را برای خدا آنست که پند داده شوند بآن آن که بوده است که می‌گروند بخدا و بروز قیامت و کسی که بپرهیزد از خدا می‌گرداند او را بیرون شده (۲)

ای پیمبر چون زنان خود طلاقمی دهید از علتی اندر وثاق
پس به وقت عدّه می باید دهیدخود طلاق آن زنان تا وارهید
عدّه آن طُهری است که با آن نساءگشته باشد کس نه نزدیک از وقاء
تا سه طُهر از عدّه هاشان بشمریدبس فواید کاندر این احصاء برید
در تهاون می بترسید از خداکه بود پروردگار او بر شما
آنچه دادستید از زن ها طلاقهیچشان نکنید بیرون از وثاق
عدّة ایشان شود تا منقضیهم نه زن بیرون رود نامنقضی
جز که آیندت زنان بر فعل زشتپس برون از خانه گو رو بد سرشت
هست فحشاء آنچه حکم حد بر اووارد است از شرع آن بی گفتگو
این حدود حق بود وآن کس ز حدبگذرد، ظالم بود بر نفس خود
تو ندانی شاید امری را خدابازگرداند پس از این بر شما
شاید اعنی مرد بعد از این وقوعنادم آید باز فرماید رجوع
مِهر زن در قلبش افتد در عهودچونکه بیند کرده او حفظ حدود
پس به آخر مدت ایشان چون رسندپس نگه داریدشان نیک از پسند
سویشان بر نیکویی رجعت کنیدیا جدا ز ایشان به نیکویی شوید
آنچه یعنی باشد آن فرع طلاقخود دهید از مسکن و نفقه و صداق
دو گواه اندر طلاق و در رجوعهم شما گیرید عادل در وقوع
هست حکمتها در این حکم مهمزآن یکی که زن نگردد متهم
هم بمیرند ار یکی در محضریدعوی میراث نکند دیگری
ای گواهان وقت حاجت پس دهیدمر گواهی الله ار زآن آگهید
آنچه شد ذکر آن کسی کو مؤمن استپند داده می شود گر موقن است
دارد ایمان بر خداوند از تمیزهم به یوم آخر اعنی رستخیز
باقی احکام طلاق از هر قبیلدر کتاب فقه ضبط است ای خلیل
هر که ترسد در مناهی از خدامرتکب ناید به فعلی ناروا
مخرجی گرداند او را حق پدیدجای بیرون گشتن از ضیق شدید
فارغ از اندوهِ دارینش کنددل چو از ناحق ز خوف حق کَنَد
کرد پرهیز از حرام و از بدیحق کند پس بر حلالش مهتدی