گنج

۴- آیات ۱۳ تا ۱۸

۲۱ بیت

اَللّٰهُ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ وَ عَلَی اَللّٰهِ فَلْیَتَوَکَّلِ اَلْمُؤْمِنُونَ (۱۳) یٰا أَیُّهَا اَلَّذِینَ آمَنُوا إِنَّ مِنْ أَزْوٰاجِکُمْ وَ أَوْلاٰدِکُمْ عَدُوًّا لَکُمْ فَاحْذَرُوهُمْ وَ إِنْ تَعْفُوا وَ تَصْفَحُوا وَ تَغْفِرُوا فَإِنَّ اَللّٰهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ (۱۴) إِنَّمٰا أَمْوٰالُکُمْ وَ أَوْلاٰدُکُمْ فِتْنَةٌ وَ اَللّٰهُ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِیمٌ (۱۵) فَاتَّقُوا اَللّٰهَ مَا اِسْتَطَعْتُمْ وَ اِسْمَعُوا وَ أَطِیعُوا وَ أَنْفِقُوا خَیْراً لِأَنْفُسِکُمْ وَ مَنْ یُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولٰئِکَ هُمُ اَلْمُفْلِحُونَ (۱۶) إِنْ تُقْرِضُوا اَللّٰهَ قَرْضاً حَسَناً یُضٰاعِفْهُ لَکُمْ وَ یَغْفِرْ لَکُمْ وَ اَللّٰهُ شَکُورٌ حَلِیمٌ (۱۷) عٰالِمُ اَلْغَیْبِ وَ اَلشَّهٰادَةِ اَلْعَزِیزُ اَلْحَکِیمُ (۱۸)

خدا نیست خدایی جز او و بر خدا پس توکل می‌کنند گروندگان (۱۳) ای آنان که گرویدید بدرستی که جفتهای شما و اولاد شما دشمنند برای شما پس بر حذر باشید و اگر در گذرانید و عفو کنید و ببخشید پس بدرستی که خدا آمرزنده مهربانست (۱۴) جز این نیست که اموال شما و اولاد شما بلااند و خدا نزد او مزد بزرگست (۱۵) پس بپرهیزید از خدا آنچه توانید و بشنوید و اطاعت کنید و انفاق دهید آن را برای نفس خود و آنکه نگه‌داری کند بخل نفسش را پس آن گروه ایشانند رستگاران (۱۶) اگر وام دهید خدا را وام نیکو زیاد کند آن را برای شما و بیامرزد شما را و خداست قبول کننده با حلم (۱۷) دانای غیب و شهادت عزیز حکیم (۱۸)

هست االله لا اله غیرهُنیست معبودی بحق الاّ که او
بر خدا پس مؤمنان باید کنندخود توکل نی به غیر از ناپسند
ای گروه مؤمنان بی اُشتلمإنَّ مِنْ أزوَاجِکُم وَ أولَادِکُم
مر شما را دشمنانند از بترزین چنین فرزند و زن باید حذر
عفو و صفح و غفر ز ایشان ور کنیدعذرشان را در پذیرید از امید
حق نماید با شما هم آن چنانکوست آمرزندگار و مهربان
غیر از این نبود که باشد بر شمامال و فرزند آزمایش و ابتلا
تا که بندد دل به شیئی بی ثباتهم به خلق از حق نماید التفات
نزد حق مزدی بزرگ آن راست کونآورد از حبّ حق بر غیر رو
فَاتَّقُواْ االلهَ مَااستَطَعتُم وَاسمَعُواْیا عبادی وَأطِیعُواْ وَأنفِقُواْ
هست این بر نفسهاتان نیکتربازتان بر حق کند نزدیکتر
هر ز بخل او نفس خود دارد نگاهرستگارند این گُره بی اشتباه
مر خدا را گر شما بدهید قرضقرض نیکو کآن شما را گشته فرض
صدقه بدهید اعنی از صدق و خلوصبر شما زاید کند حق زآن خصوص
هم بیامرزد شما را کردگارکو جزاء بدهنده است و بردبار
مر جزاء بدهنده یعنی بر سپاسبردبار اندر عقوبت های ناس
واقف از پنهان و پیدا هر کجاتا عمل ز اخلا ص باشد یا ریا
غالب اندر امتحان ممسکانکه ادای حق واجب نکند آن
حکمران اندر ثواب و در عِقابمنفقان و ممسکان را با حساب
حکم او باشد به حکمت بی گزافهم نه در حکمش تغیّر و اختلاف
اللّهم اجعلنا من المنفقینلمرضاتک بمحمد و آله علیه السلام