گنج

۳- آیات ۹ تا ۱۲

۱۷ بیت

یَوْمَ یَجْمَعُکُمْ لِیَوْمِ اَلْجَمْعِ ذٰلِکَ یَوْمُ اَلتَّغٰابُنِ وَ مَنْ یُؤْمِنْ بِاللّٰهِ وَ یَعْمَلْ صٰالِحاً یُکَفِّرْ عَنْهُ سَیِّئٰاتِهِ وَ یُدْخِلْهُ جَنّٰاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا اَلْأَنْهٰارُ خٰالِدِینَ فِیهٰا أَبَداً ذٰلِکَ اَلْفَوْزُ اَلْعَظِیمُ (۹) وَ اَلَّذِینَ کَفَرُوا وَ کَذَّبُوا بِآیٰاتِنٰا أُولٰئِکَ أَصْحٰابُ اَلنّٰارِ خٰالِدِینَ فِیهٰا وَ بِئْسَ اَلْمَصِیرُ (۱۰) مٰا أَصٰابَ مِنْ مُصِیبَةٍ إِلاّٰ بِإِذْنِ اَللّٰهِ وَ مَنْ یُؤْمِنْ بِاللّٰهِ یَهْدِ قَلْبَهُ وَ اَللّٰهُ بِکُلِّ شَیْ‌ءٍ عَلِیمٌ (۱۱) وَ أَطِیعُوا اَللّٰهَ وَ أَطِیعُوا اَلرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّیْتُمْ فَإِنَّمٰا عَلیٰ رَسُولِنَا اَلْبَلاٰغُ اَلْمُبِینُ (۱۲)

روزی که جمع کند شما را برای روز جمع آنست روز مغبون کردن و کسی که ایمان می‌آورد بخدا و می‌کند کار شایسته در می‌گذرانیم از او بدیهایش و داخل می‌کند او را در بهشتهایی که می‌رود از زیر آنها نهرها جاویدند در آن همیشه اینست کامیابی بزرگ (۹) و آنان که کافر شدند و تکذیب کردند بآیتهای ما آنهایند یاران آتش جاویدند در آن بد بازگشتی است (۱۰) نرسید هیچ مصیبتی مگر باذن خدا و کسی که ایمان آورد بخدا هدایت کند دلش را و خدا بهمه چیز داناست (۱۱) و پیروی کنید خدا را و پیروی کنید رسول را پس اگر رو گردانید پس جز این نیست که بر رسول ماست رسانیدن آشکار (۱۲)

اندر آن روزی که سازد مجتمعبهر روز جمعتان لاینقطع
جامع است آن روز بر فعل و جزایا به جن و انس فاش و برملا
آن بود یَومُ التَّغَابُن بی گمانیعنی آوردن به یکدیگر زیان
بگرود آن کس که او بر کردگارهم کند کار نکو در روزگار
سیّئاتش را بپوشاند خداواندر آرد در بهشتش از عطا
که رود مر جوی ها از زیر آنواندر آن باشند ایشان جاودان
آن درآوردن به جنّات نعیمهست بهر بندگان فوزی عظیم
وآن کسی که نگروید او بر خداکرد هم تکذیب آیتهای ما
آن گُره اصحاب نیرانند و نارجاودان دارند در دوزخ قرار
بازگشتن راست دوزخ جای بدکه بر اهل آن ز فعل بد رسد
نی رسد بر کس مصیبت در سبیلجز به فرمان خدا از هر قبیل
هر که ایمان آورد پس بر خداره نماید حق به قلبش از ولا
یعنی ار گردد رضاء بر حکم اومطمئن گردد دلش بی گفتگو
حق به هر چیزی است دانا در نظربر چه دل داند کند لطفش اثر
طاعت آرید از خدا و از رسولدر هر آن امر، از فروع و از اصول
پس ز طاعت گر بگردانید رویپس جز این نبود بدون گفتگوی
بر رسول ما نباشد جز بلاغمر بلاغی آشکار اندر فراغ