گنج

۲- آیات ۵ تا ۷

۲۲ بیت

وَ إِذٰا قِیلَ لَهُمْ تَعٰالَوْا یَسْتَغْفِرْ لَکُمْ رَسُولُ اَللّٰهِ لَوَّوْا رُؤُسَهُمْ وَ رَأَیْتَهُمْ یَصُدُّونَ وَ هُمْ مُسْتَکْبِرُونَ (۵) سَوٰاءٌ عَلَیْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ یَغْفِرَ اَللّٰهُ لَهُمْ إِنَّ اَللّٰهَ لاٰ یَهْدِی اَلْقَوْمَ اَلْفٰاسِقِینَ (۶) هُمُ اَلَّذِینَ یَقُولُونَ لاٰ تُنْفِقُوا عَلیٰ مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اَللّٰهِ حَتّٰی یَنْفَضُّوا وَ لِلّٰهِ خَزٰائِنُ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ لٰکِنَّ اَلْمُنٰافِقِینَ لاٰ یَفْقَهُونَ (۷)

و چون گفته شود مر ایشان را بیائید تا آمرزش خواهد برای شما فرستاده خدا پیچند سر ایشان را و بینی ایشان را می‌بندند و ایشان باشند تکبرکنندگان (۵) یکسانست برای ایشان آمرزش کرده باشی یا استغفار کرده باشی برای ایشان هرگز نیامرزد خدا مر ایشان را بدرستی که خدا هدایت نکند گروه فاسقان را (۶) ایشانند آنان که می‌گویند انفاق مکنید بر آنکه نزد رسول خداست تا متفرق شوند و خدای را خزینه‌ها آسمانها و زمین است و لیکن منافقان نمی‌فهمند (۷)

گشت این آیت چو نازل بر نبیقوم او گفتند بر ابن اُبّی
یافت در حقّ تو این آیت نزولرو که خواهد مغفرت بهرت رسول
سر بپیچید و بگردانید روگفت گفتندم که ایمان آر تو
پس بیاوردم من ایمان با ثباتگفت می باید دهی، دادم زکات
مانده برجا این یک اندر دسترسبر محمّد (ص) سجده باید کرد و بس
آمد اینکه بر منافق سیرتانچونکه می گویند مردم در عیان
می بیایید اینکه خواهد مغفرتبر شما پیغمبر اندر معذرت
می بپیچانند سرهاشان وز آنمی کنند اعراض بینی تا چسان
هستشان گردن کشی از اعوجاجما بر این یعنی نداریم احتیاج
هست یکسان خواهی آمرزش اگریا نخواهی بهر ایشان در اثر
هرگز ایشان را نیامرزد خداهم به فاسق می نباشد رهنما
آن کسان گویند از شومی به ناسنفقه ندهید و طعام و هم لباس
آنکه را نزد رسول االله بوداز فقیران مهاجر بی عدد
تا ز عریانی و جوع ایشان همهتفرقه گردند بر سان رمه
مر غلامان نزد خواجۀ خود روندهم پسرها با پدر ملحق شوند
هر منافق او خسیس است و بخیلزنده جز خود را نخواهد در سبیل
می کند تحمیق آن کو مال خویشمی دهد بر مستحق در حفظ کیش
همچنان کآن بَددلان انصار رانهی می کردند از بذل نوا
هست حق را نزد رزق بندگانجمله مخزنهای ارض و آسمان
هست یعنی آن مفاتیح از تمامدر ید قدرت در ارزاق انام
می دهد روزی ز روی مصلحتهر که را بر وجه خاص از موهبت
این نمی دانید لیک اهل نفاقکه بود روزی ز حق بالاتفاق