۲- آیات ۵ تا ۸

وَ إِذْ قٰالَ مُوسیٰ لِقَوْمِهِ یٰا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِی وَ قَدْ تَعْلَمُونَ أَنِّی رَسُولُ اَللّٰهِ إِلَیْکُمْ فَلَمّٰا زٰاغُوا أَزٰاغَ اَللّٰهُ قُلُوبَهُمْ وَ اَللّٰهُ لاٰ یَهْدِی اَلْقَوْمَ اَلْفٰاسِقِینَ (۵) وَ إِذْ قٰالَ عِیسَی اِبْنُ مَرْیَمَ یٰا بَنِی إِسْرٰائِیلَ إِنِّی رَسُولُ اَللّٰهِ إِلَیْکُمْ مُصَدِّقاً لِمٰا بَیْنَ یَدَیَّ مِنَ اَلتَّوْرٰاةِ وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ یَأْتِی مِنْ بَعْدِی اِسْمُهُ أَحْمَدُ فَلَمّٰا جٰاءَهُمْ بِالْبَیِّنٰاتِ قٰالُوا هٰذٰا سِحْرٌ مُبِینٌ (۶) وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ اِفْتَریٰ‌ عَلَی اَللّٰهِ اَلْکَذِبَ وَ هُوَ یُدْعیٰ إِلَی اَلْإِسْلاٰمِ وَ اَللّٰهُ لاٰ یَهْدِی اَلْقَوْمَ اَلظّٰالِمِینَ (۷) یُرِیدُونَ لِیُطْفِؤُا نُورَ اَللّٰهِ بِأَفْوٰاهِهِمْ وَ اَللّٰهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ کَرِهَ اَلْکٰافِرُونَ (۸)

و هنگامی که گفت موسی مر قومش را ای قوم چرا می‌رنجانید مرا و بتحقیق می‌دانید که منم رسول خدا بسوی شما پس چون کشتند گردانید خدا دلهاشان را و خدا هدایت نمی‌کند گروه فاسقان را (۵) و هنگامی که گفت عیسی پسر مریم ای بنی اسرائیل بدرستی که منم رسول خدا بسوی شما تصدیق‌کننده مر آنچه را میان دو دست من از تورات و بشارت‌دهنده برسولی که می‌آید از بعد من نامش احمد پس چون آمد ایشان را با بینتها گفتند این سحریست آشکار (۶) و کیست ظالم‌تر از آنکه بست دروغی بر خدا دروغ را و او خوانده می‌شود بسوی اسلام و خدا هدایت نمی‌کند گروه ظالمان را (۷) می‌خواهند که خاموش کنند نور خدا را بدهنهاشان و خدا کامل‌کننده است نورش را و اگر خوش نداشته باشند کافران (۸)