گنج

۲- آیات ۲ تا ۷

۳۷ بیت

إِنْ یَثْقَفُوکُمْ یَکُونُوا لَکُمْ أَعْدٰاءً وَ یَبْسُطُوا إِلَیْکُمْ أَیْدِیَهُمْ وَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّوءِ وَ وَدُّوا لَوْ تَکْفُرُونَ (۲) لَنْ تَنْفَعَکُمْ أَرْحٰامُکُمْ وَ لاٰ أَوْلاٰدُکُمْ یَوْمَ اَلْقِیٰامَةِ یَفْصِلُ بَیْنَکُمْ وَ اَللّٰهُ بِمٰا تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ (۳) قَدْ کٰانَتْ لَکُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِی إِبْرٰاهِیمَ وَ اَلَّذِینَ مَعَهُ إِذْ قٰالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنّٰا بُرَآؤُا مِنْکُمْ وَ مِمّٰا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اَللّٰهِ کَفَرْنٰا بِکُمْ وَ بَدٰا بَیْنَنٰا وَ بَیْنَکُمُ اَلْعَدٰاوَةُ وَ اَلْبَغْضٰاءُ أَبَداً حَتّٰی تُؤْمِنُوا بِاللّٰهِ وَحْدَهُ إِلاّٰ قَوْلَ إِبْرٰاهِیمَ لِأَبِیهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَکَ وَ مٰا أَمْلِکُ لَکَ مِنَ اَللّٰهِ مِنْ شَیْ‌ءٍ رَبَّنٰا عَلَیْکَ تَوَکَّلْنٰا وَ إِلَیْکَ أَنَبْنٰا وَ إِلَیْکَ اَلْمَصِیرُ (۴) رَبَّنٰا لاٰ تَجْعَلْنٰا فِتْنَةً لِلَّذِینَ کَفَرُوا وَ اِغْفِرْ لَنٰا رَبَّنٰا إِنَّکَ أَنْتَ اَلْعَزِیزُ اَلْحَکِیمُ (۵) لَقَدْ کٰانَ لَکُمْ فِیهِمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ کٰانَ یَرْجُوا اَللّٰهَ وَ اَلْیَوْمَ اَلْآخِرَ وَ مَنْ یَتَوَلَّ فَإِنَّ اَللّٰهَ هُوَ اَلْغَنِیُّ اَلْحَمِیدُ (۶) عَسَی اَللّٰهُ أَنْ یَجْعَلَ بَیْنَکُمْ وَ بَیْنَ اَلَّذِینَ عٰادَیْتُمْ مِنْهُمْ مَوَدَّةً وَ اَللّٰهُ قَدِیرٌ وَ اَللّٰهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ (۷)

اگر یابند شما را باشند مر شما را دشمنان و گشایند بشما دستهاشان و زبانهاشان ببدی و آرزو کردند کاش کافر بودندی (۲) سودی ندهد هرگز شما را رحمتهاتان و نه فرزندانتان روز قیامت جدایی می‌اندازد میانتان و خداست بآنچه می‌کنید بینا (۳) بتحقیق که باشد مر شما را اقتدای نیکو در ابراهیم و آنان که بودند با او هنگامی که گفتند مر قومشان را بدرستی که بیزاریم از شما و از آنچه می‌پرستید از غیر خدا انکار ورزیدیم بشما و پدید آمد میانه ما و میانه شما دشمنی و کینه‌ورزی همیشه تا که ایمان آرید بخدا تنهاست او مگر گفتن ابراهیم مر پدرش را که هر آینه آمرزش خواهم من برای تو و مالک نیستم ترا از خدا هیچ چیز پروردگار ما بر تو توکل کردیم و بسوی تو بازگشت نمودیم و بسوی تست بازگشت (۴) پروردگار ما مگردان ما را فتنه برای آنان که کافر شدند و بیامرز ما را پروردگار ما بدرستی که تویی عزیز حکیم (۵) بتحقیق که باشد مر شما را اقتدای نیکو مر کسی را که هست امیدواری بخدا و روز بازپسین و آنکه روی گرداند پس بدرستی که خدا اوست بینیاز ستوده (۶) شاید که خدا بگرداند میانه شما و میانه آنان که دشمن داشتید از ایشان دوستی و خدا تواناست و خدا آمرزنده مهربان است (۷)

مشرکان یابندتان گر در گذربر شما یابند یعنی گر ظفر
مر شما را دشمنانند و عنودندهد القای مودّت هیچ سود
برگشایند از کمین، دست و زبانسویتان بر قتل و دشنام از عیان
دوست می دارند گر کافر شویدسوی دین سابق خود هم روید
دشمن آن چیزی که باشد خوب ترخواهد از خصمش کند معیوب تر
خوبتر از دین نباشد هیچ چیزدشمن آن بیشتر باشند نیز
نفع کی ارحام و فرزندانتانبر شما هرگز دهند آسانتان
بهر فرزندان مودّت با عدوتا کنید آن را به نفعی نیست رو
حق جدایی افکند در رستخیزبینتان باشید کز هم رو گریز
حق بدانچه می کنید از ناگزیراز عناد و دوستی باشد بصیر
هست در ترک موالات عدومر شما را خصلت و خُلقی نکو
اندر ابراهیم بود آن وصف نیکوآنکه با او بود در خصلت شریک
قوم خود را چونکه گفتند از شماوآنچه بپرستید بیزاریم ما
جز خدا کو را پرستیدن رواستنگرویم آن را که معبود شماست
دشمنی و بغض کز قلب است و دستبین ما شد ظاهر و پیوسته است
تا که ایمان در خدا آرید و بسکو بود یکتا و با او نیست کس
غیر قولی را که ابراهیم گفتمر پدر را از تلطّف در نهفت
خواهم از بهر تو آمرزش ز حقگر بری کردی ز کیش این فرق
از عذاب حق بنتوانم نکوکز تو سازم دفع چیزی یک تسو
باقی ار مانی به شرک اعنی چنیننیست استغفار بهر مشرکین
زآنکه مشرک را نیامرزد خداپس به ایمان مر تو را گویم دعا
حاصل آنکه چون براهیم غیوراز عدوی حق بری باشید و دور
گفت با اصحابش ای پروردگارما توکل بر تو کردیم استوار
هم به سویت بازگشتیم از رجابر تو باشد بازگشت ماسوی
می مگردان فتنه ای رب مجیدخود تو ما را بر کسی کو نگروید
یعنی ایشان را مکن غالب به ماتا شود آن آزمایش و ابتلا
تا نگویند ار بُدند ایشان به حقکی اسیر ما شدندی با غلق
ده به ما آمرزش ای پروردگارچون تویی خود غالب و دانا به کار
خود شما را خصلتی باشد حسناندر ابراهیم و قومش بی سخن
آنکه را کو بر خدا دارد امیدهم به روز آخر از وعد و وعید
وآنکه رو گرداند از این اقتدادوستی با دشمنان آرد بجا
پس خداوند او غنی است و حمیدبی نیاز، استوده ز افعال عبید
هست امید آنکه گرداند خدادر میان آن جماعت با شما
که شماشان دشمن از دین داشتیدآن مودّت که نمی پنداشتید
حق به هر کاری است قادر بالعیانهم حق است آمرزگار و مهربان
کرده بُد پیمان خزاعه این چنینکایمن از آن قوم باشند اهل دین
همچنین بودند ثابت بر عهودآمد این دربارة ایشان فرود