گنج

۱- آیات ۱ تا ۹

۲۰ بیت

بسم االله الرحمن الرحیم

إِذٰا وَقَعَتِ اَلْوٰاقِعَةُ (۱) لَیْسَ لِوَقْعَتِهٰا کٰاذِبَةٌ (۲) خٰافِضَةٌ رٰافِعَةٌ (۳) إِذٰا رُجَّتِ اَلْأَرْضُ رَجًّا (۴) وَ بُسَّتِ اَلْجِبٰالُ بَسًّا (۵) فَکٰانَتْ هَبٰاءً مُنْبَثًّا (۶) وَ کُنْتُمْ أَزْوٰاجاً ثَلاٰثَةً (۷) فَأَصْحٰابُ اَلْمَیْمَنَةِ مٰا أَصْحٰابُ اَلْمَیْمَنَةِ (۸) وَ أَصْحٰابُ اَلْمَشْئَمَةِ مٰا أَصْحٰابُ اَلْمَشْئَمَةِ (۹)

بنام خداوند بخشاینده مهربان

وقتی که بوقوع آمد آن بوقوع آمدنی (۱) نیست مر وقوعش را تکذیب‌کننده (۲) پس گردانیده است بلند گرداننده است (۳) وقتی که حرکت داده شود زمین حرکت سخت (۴) و شکسته شود کوه‌ها ریزه کردنی (۵) پس باشد ذره پراکنده (۶) و باشید اصناف سه‌گانه (۷) پس یاران جانب راست و چه یاران جانب راست (۸) و یاران جانب چپ و چه یاران جانب چپ (۹)

یاد آرید آنکه چون یابد وقوعساعت واقع شونده در رجوع
نیست در ذکر وقوعش کاذبیهمچو مجذوبی ز ذکر جاذبی
می دهد اندر خزان از دی خبرکه ز پی خواهد رسید آن بر شرر
این خبر را منکرند از آنکه خواندچون رسد دی منکری باقی نماند
یا که نبود در وقوع آن دروغاین خبر یابد یقین صدق و فروغ
نیست ریبی در قیامت، واقع استاهل خود را خافض است و رافع است
آنکه را بُد مرتفع سازد فروپست را رفعت دهد بی گفتگو
یاد آرید آن زمان کآید زمینخود به جنبش همچو سیماب از یقین
آن چنان جنبیدنی که از قبورمردگان ریزند بیرون همچو مور
کوهها گردند چون گرد هواریز ریز و بر پراکنده ز جا
خود شما باشید ازواج ثلاثاندر آن روز آنکه یابید انبعاث
یعنی اصناف سه گونه در طلبزوج گوید صنف را مانا عرب
پس یکی زآنهاست اهل میمنهکیستند، اهل یمین را هیمنه
صاحبان یمن که بی بازخواستنامه ها بدهندشان بر دست راست
بوده اند اهل سعادت کز نخستبر یمینِ آدم اِستادند چُست
چونکه شد ذریّت از صلبش برونبوده اند از میمنت فخر قرون
در قیامت چونکه برگردد ورقایستند اندر یمینِ عرش حق
قوم دیگر هست اهل مشئمهکیستند، اهل یسار ایشان همه
شوم حال و پست طبع و زشت رودر عرب ضرب المثل بر سوء خو
گوید او مِنّی فِلانٌ بالمثالباشد این وصف از شئامت در مقال