گنج

۲- آیات ۶ تا ۸

۲۸ بیت

یٰا أَیُّهَا اَلَّذِینَ آمَنُوا إِنْ جٰاءَکُمْ فٰاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَیَّنُوا أَنْ تُصِیبُوا قَوْماً بِجَهٰالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلیٰ مٰا فَعَلْتُمْ نٰادِمِینَ (۶) وَ اِعْلَمُوا أَنَّ فِیکُمْ رَسُولَ اَللّٰهِ لَوْ یُطِیعُکُمْ فِی کَثِیرٍ مِنَ اَلْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَ لٰکِنَّ اَللّٰهَ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ اَلْإِیمٰانَ وَ زَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ وَ کَرَّهَ إِلَیْکُمُ اَلْکُفْرَ وَ اَلْفُسُوقَ وَ اَلْعِصْیٰانَ أُولٰئِکَ هُمُ اَلرّٰاشِدُونَ (۷) فَضْلاً مِنَ اَللّٰهِ وَ نِعْمَةً وَ اَللّٰهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ (۸)

ای آن کسانی که ایمان آوردید اگر آرد بشما فاسقی خبری پس تفتیش کنید مبادا آسیب رسانید گروهی را بنادانستکی پس شوید بر آنچه کردید پشیمانان (۶) و بدانید که در شماست رسول خدا اگر اطاعت می‌کردمان در بسیاری از امر هر آینه هلاک شده بودید و لیکن خدا محبوب گردانید بشما ایمان را و آراسته کرد آن را در دلهای شما و ناخوش گردانید بشما کفر را و فسق را و نافرمانی را آنها ایشانند راه صواب‌یافتگان (۷) تفضلی از خدا و نعمتی و خداست دانای درست کردار (۸)

ای گروه مؤمنین چون بر شمافاسقی آرد خبر بر ناروا
فحص باید کرد چندان که سزدبر گروهی تا نه مکروهی رسد
خود شما باشید ز ایشان بی خبرافکنید از جهل ایشان را به شرّ
پس شما نادم شوید از فعل خودچونکه دانستید بود این ظلم و بد
در خبرها کرد باید جستجوتا پشیمانی بندهد هیچ رو
می بدانید اینکه هست اندر شمامخبر صادق فرستادة خدا
که برد فرمانتان یعنی کندقولتان را او قبول از بی سند
پس شما اندر کثیری از اموراوفتید اندر تعب زآن ظلم و زور
شد ولید از امر فخر کایناتسوی قوم مصطلق بهر زکات
پیش از این مابین آن قوم و ولیدخونی اندر جاهلیّت شد پدید
پس به استقبال قوم مصطلقآمدند او را به عزّت متفق
او چنان پنداشت کایشان سوی اومجتمع آیند آنسان کینه جو
بازگشت و گفت با فخر بشرگشته اند این قوم مرتد سر به سر
کرد خالد را روان او با سپاهسوی قوم مصطلق در دم به راه
گفت کن تفتیش اول در نهانتا نگردد از تو خبطی بر عیان
ارتداد ار شد محقق کن قتالور نه رنجِ کس مده با احتمال
چون رسید او وقت عصر آنجای بازدید هستند آن جماعت در نماز
بِستُد از ایشان زکات و بازگشتبا پیمبر گفت یکجا سرگذشت
آمد این آیت که شد مذکور آناین شود مفهوم از سوق بیان
که پیمبر را به جنگ مصطلقداشتندی باز جمعی نامحق
ز اهل تقوی فرقه ای دیگر خموشنزد پیغمبر بُدند از حزم و هوش
گفته حق در مدحشان لیکن خداحَببَ الْإیمَانَ إلَیکُم و الْوَلا
داده زینت زآن شما را در قلوبیعنی از ایمان ثابت بر وجوب
سویتان هم کرده مکروه از وثوقآنچه باشد کفر و عصیان و فسوق
راشِدُونند آن گروه اندر صلاحبرده یعنی راه بر فوز و فلاح
این است فضل و نعمت از حق در ظهورکو علیم است و حکیم اندر امور
مفتری را داند او از خلقتشکرد بر تفتیش حکم از حکمتش
این است مدح آنکه در نزد رسوللب ز قوم مصطلق بست از فضول