۶- آیات ۲۱ تا ۲۴

وَ أُخْریٰ لَمْ تَقْدِرُوا عَلَیْهٰا قَدْ أَحٰاطَ اَللّٰهُ بِهٰا وَ کٰانَ اَللّٰهُ عَلیٰ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیراً (۲۱) وَ لَوْ قٰاتَلَکُمُ اَلَّذِینَ کَفَرُوا لَوَلَّوُا اَلْأَدْبٰارَ ثُمَّ لاٰ یَجِدُونَ وَلِیًّا وَ لاٰ نَصِیراً (۲۲) سُنَّةَ اَللّٰهِ اَلَّتِی قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلُ وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اَللّٰهِ تَبْدِیلاً (۲۳) وَ هُوَ اَلَّذِی کَفَّ أَیْدِیَهُمْ عَنْکُمْ وَ أَیْدِیَکُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَکَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَکُمْ عَلَیْهِمْ وَ کٰانَ اَللّٰهُ بِمٰا تَعْمَلُونَ بَصِیراً (۲۴)

و دیگرها یعنی غنایم دیگر که قادر نشده بر آنها بدرستی که احاطه نموده خدا بآنها و باشد خدا بر همه چیز توانا (۲۱) و اگر کارزار کرده بود با شما آنان که کافر شدند هر آینه گردانیده بودند پشتها را پس نمی‌یافتند دوستی و نه یاوری (۲۲) دستور خداست که بتحقیق گذشت از پیش و هرگز نیابی مر دستور خدا را تغییری (۲۳) و اوست که بازداشت دستهای ایشان را از شما و دستهای شما را از ایشان در وادی مکه از بعد آنکه فیروزی داد شما را بر ایشان و باشد خدا بآنچه می‌کنید بینا (۲۴)