وَ لَقَدْ سَبَقَتْ کَلِمَتُنٰا لِعِبٰادِنَا اَلْمُرْسَلِینَ (۱۷۱) إِنَّهُمْ لَهُمُ اَلْمَنْصُورُونَ (۱۷۲) وَ إِنَّ جُنْدَنٰا لَهُمُ اَلْغٰالِبُونَ (۱۷۳) فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰی حِینٍ (۱۷۴) وَ أَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ یُبْصِرُونَ (۱۷۵) أَ فَبِعَذٰابِنٰا یَسْتَعْجِلُونَ (۱۷۶) فَإِذٰا نَزَلَ بِسٰاحَتِهِمْ فَسٰاءَ صَبٰاحُ اَلْمُنْذَرِینَ (۱۷۷) وَ تَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰی حِینٍ (۱۷۸) وَ أَبْصِرْ فَسَوْفَ یُبْصِرُونَ (۱۷۹) سُبْحٰانَ رَبِّکَ رَبِّ اَلْعِزَّةِ عَمّٰا یَصِفُونَ (۱۸۰) وَ سَلاٰمٌ عَلَی اَلْمُرْسَلِینَ (۱۸۱) وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ اَلْعٰالَمِینَ (۱۸۲)
و بتحقیق که پیشی گرفت کلمه ما مر بندگان ما را که مرسلانند (۱۷۱) بدرستی که ایشان هر آینه ایشانند یاریشدگان (۱۷۲) و بدرستی که لشکر ما ایشانند غالبان (۱۷۳) پس روی بگردان از ایشان تا وقتی (۱۷۴) و ببین ایشان را پس زود باشد که ببینند (۱۷۵) آیا عذاب ما را بشتاب میخواهند (۱۷۶) پس چون فرود آمد بفضای ایشان پس بد است صباح بیمشدگان (۱۷۷) و روی بگردان از ایشان تا وقتی معین (۱۷۸) و ببین پس زود باشد که ببینند (۱۷۹) دانم پاک بودن پروردگار تو پروردگار عزّت از آنچه وصف میکنند (۱۸۰) و سلام بر مرسلان (۱۸۱) و ستایش مر خدا را که پروردگار جهانیان است (۱۸۲)
قول ما بگرفته پیشی بالیقینبر عباد مرسلین وآن است این
که رسولانند مَنْصُورُون تمامهم جنود ماست غالب بر انام
غالبیّت غالباً در حجت استانبیاء را نی ز وجه صورت است
گر شود مغلوب هم وقتی به کاردر حقیقت غالب است و کامکار
گشت عیسی گرچه مغلوب یهودلیک غالب بر تمام خلق بود
زآنکه غالب بود اندر حجت اوکی بُد اندر بند مغلوبیّت او
بنگری گر نیک دانی کآن یزیدبود غالب یا حسین اندر امید
گاه هم گردند غالب بالعیانچون کلیم صف شکن بر قبطیان
وین هم از حق حجتی واجب بودکه به لشکرها تنی غالب بود
پس بگردان روی از قوم ضلالتا زمانی کامر آید بر قتال
پس ببینی زودشان خوار و زبونقال وَ أبصِرْهُم فَسَوفَ یُبصِرُون
بر عذاب ما کنن د آیا شتابپس به هنگامی که آید آن عذاب
در سراشان بَد بود صبحی چنیناین است فَسَآءَ صَبَاحُ الْمُنذَرِین
بُد عرب را وقت غارت در سحرصبح منذر گفت از این ربّ البشر
یعنی آن صبحی که آرد بر رسومدشمن ایشان را ز هر جانب هجوم
رو بگردان ای رسول از کافرانتا سر آید وقت مهلت همچنان
بین تو تا بینند هم کفار دونحالها وَأبصِرْ فَسَوفَ یُبصِرُون
برتر و پاک است مر پروردگاررب تو آن غالب ذوالاقتدار
زآنچه وصف او کنند و نیست نیکز اتخاذ جفت و اولاد و شریک
هم بر افرستادگان بادا سلامیَا عِبَادی سَلَّمُواْ هَذَا الْکِرَام
هر سپاس و هر ستایش بالیقینهست بهر ذات ربّ العالمین