گنج

۶- آیات ۴۱ تا ۴۷

۲۰ بیت

وَ آیَةٌ لَهُمْ أَنّٰا حَمَلْنٰا ذُرِّیَّتَهُمْ فِی اَلْفُلْکِ اَلْمَشْحُونِ (۴۱) وَ خَلَقْنٰا لَهُمْ مِنْ مِثْلِهِ مٰا یَرْکَبُونَ (۴۲) وَ إِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلاٰ صَرِیخَ لَهُمْ وَ لاٰ هُمْ یُنْقَذُونَ (۴۳) إِلاّٰ رَحْمَةً مِنّٰا وَ مَتٰاعاً إِلیٰ حِینٍ (۴۴) وَ إِذٰا قِیلَ لَهُمُ اِتَّقُوا مٰا بَیْنَ أَیْدِیکُمْ وَ مٰا خَلْفَکُمْ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ (۴۵) وَ مٰا تَأْتِیهِمْ مِنْ آیَةٍ مِنْ آیٰاتِ رَبِّهِمْ إِلاّٰ کٰانُوا عَنْهٰا مُعْرِضِینَ (۴۶) وَ إِذٰا قِیلَ لَهُمْ أَنْفِقُوا مِمّٰا رَزَقَکُمُ اَللّٰهُ قٰالَ اَلَّذِینَ کَفَرُوا لِلَّذِینَ آمَنُوا أَ نُطْعِمُ مَنْ لَوْ یَشٰاءُ اَللّٰهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلاّٰ فِی ضَلاٰلٍ مُبِینٍ (۴۷)

و آیتی است مر ایشان را که ما بار کردیم فرزندانشان را در کشتی پر کرده شده (۴۱) و آفریدیم برای ایشان از مثل آن آنچه سوار می‌شوند (۴۲) و اگر خواهیم غرق می‌گردانیم ایشان را پس نیست فریادرسی مر ایشان را و نه ایشان خلاص کرده می‌شوند (۴۳) مگر رحمتی از ما و تعیشی تا وقتی (۴۴) و چون گفته شود مر ایشان را که بپرهیزید از آنچه میان دستهای شماست و آنچه پس پشت شماست باشد که شما رحمت کرده شوید (۴۵) و نمی‌آید ایشان را هیچ آیتی از آیتهای پروردگارشان مگر که باشند از آن روی گردانندگان (۴۶) و چون گفته شود مر ایشان را که انفاق کنید از آنچه روزی کرد شما را خدا گویند آنان که کافر شدند مر آنان را که ایمان آوردند آیا خوراکی دهیم کسی را که اگر می‌خواست خدا خوراکی داده بود او را نیستید شما مگر در گمراهی روشن (۴۷)

آیت دیگر که ذریّاتشانحمل ما کردیم در کشتی چنان
یعنی آن آبائشان در فُلک نوحکآن بُد از هر نوع پر اندر وضوح
ذکر آباء زآن به ذریّت نمودکه خود آباء اصل ذریّات بود
مثل آن هم آفریدیم از قراردر سفرها تا شوند ایشان سوار
مثل فُلک نوح یعنی در نمونبهرشان من مثْلِهِ مَایَرْکَبُون
غرقشان خواهیم چون سازیم مابحر را در موج اندازیم ما
پس نباشد بهرشان فریادرسهم نه برهاننده از مرگ آن نفس
جز که ایشان را ببخشاییم همبخششی از نزد خود در موج و یم
بازشان سازیم برخورد از حیاتتا به هنگام اجل بعد از نجات
چون بر ایشان گفته گردد ز اهل کیشکه بپرهیزید زآنچه بوده پیش
وآنچه باشد مر شما را در عقباز عقوبتهای افزون در تعب
بر امید اینکه شاید از شمابگذرند و رحمت آید از خدا
نامد ایشان را به وجه اعتبارآیتی ز آیات آن پروردگار
جز که بودند از نظر کردن در آنبی تأمل روی گردانندگان
مشرکان را چونکه گویند أنْفِقُواْزآنچه روزی بر شما فرموده او
زآنچه حقتان داده یعنی بر مزیدهم به محتاجان و درویشان دهید
گوید آن کو نگروید از بد منشاهل ایمان را ز طعن و سرزنش
ما طعام آیا دهیم آن را به کامکه خدا گر خواستی دادی طعام
نیستید الاّ به گمراهی شماکه کنید امر از خلاف اقتضا
یعنی آنچه بر خلاف مشیّت استخود به اعطاء قادر آن ذو قدرت است