گنج

۱۰- آیات ۷۸ تا ۸۳

۲۱ بیت

وَ ضَرَبَ لَنٰا مَثَلاً وَ نَسِیَ خَلْقَهُ قٰالَ مَنْ یُحْیِ اَلْعِظٰامَ وَ هِیَ رَمِیمٌ (۷۸) قُلْ یُحْیِیهَا اَلَّذِی أَنْشَأَهٰا أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ هُوَ بِکُلِّ خَلْقٍ عَلِیمٌ (۷۹) اَلَّذِی جَعَلَ لَکُمْ مِنَ اَلشَّجَرِ اَلْأَخْضَرِ نٰاراً فَإِذٰا أَنْتُمْ مِنْهُ تُوقِدُونَ (۸۰) أَ وَ لَیْسَ اَلَّذِی خَلَقَ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضَ بِقٰادِرٍ عَلیٰ أَنْ یَخْلُقَ مِثْلَهُمْ بَلیٰ وَ هُوَ اَلْخَلاّٰقُ اَلْعَلِیمُ (۸۱) إِنَّمٰا أَمْرُهُ إِذٰا أَرٰادَ شَیْئاً أَنْ یَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ (۸۲) فَسُبْحٰانَ اَلَّذِی بِیَدِهِ مَلَکُوتُ کُلِّ شَیْ‌ءٍ وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ (۸۳)

وزد برای ما مثلی و فراموش کرد آفرینشش را گفت که زنده می‌گرداند استخوانها را و آنهاست پوسیده (۷۸) بگو زنده می‌کند آنکه آفرید آنها را نخستین بار و اوست بهر خلقی دانا (۷۹) آنکه گردانید برای شما از درخت سبز آتش را پس آن‌گاه شما از آن برمی‌افروزید (۸۰) آیا و نیست آنکه آفرید آسمانها و زمین را توانا بر آنکه آفریند ثلشان آری و اوست آفریدگار دانا (۸۱) نیست امرش چون خواهد چیزی را جز آنکه می‌گوید مر او را بشو پس می‌شود (۸۲) پس دانم پاک بودن آنکه بدست اوست پادشاهی همه چیز و بسوی او برگردانیده می‌شوید (۸۳)

« در بیان آوردن ابی بن خلف استخوان پوسیده را خدمت حضرت رسول(ص) »

زد برای ما مثل کاین استخوانکه شد اینسان خاک و هم بر باد آن
زنده خواهد گشت و جمع آیا دگرنفی قدرت کرد از ربّ البشر
نَسِیَ خَلْقَهُ قَالَ مَن یُحیِ الْعِظَاموَهِیَ عِظم رَمِیم بالتمام
کیست یعنی کاستخوان ها را کنادزنده چون پوسیده گشت و شد به باد
با نبی گفت این ابی بن خلفبرگرفت او استخوانی را به کف
پس فشرد و داد او را بر هواگفت دیگر زنده گردد این کجا
گو تو بر وی زنده سازد او درستاستخوان را کآفرید اندر نخست
او بود بر خلق خود دانا همهمنبعث گردد پس از موت این رمه
آن کسی کو کرد پیدا و آفریداز درخت سبز آتش نزد دید
پس خود افروزید آتش زآن شجرقدرت استش بر اعاده بیشتر
دو شجر گویند در بعض از دیارهست کآن یک مرخ باشد یک غفار
چون به هم سایند انگیزد شررگرچه بس باشند هر دو سبز و تر
نیست آیا آن کسی کاندر یقینآفریده است این سماوات و زمین
مر توانا کآفریند مثل آنقادر است اعنی به عود مردمان
اوست بسیار آفریننده و علیمتا چنان احیاء کند عظم رمیم
نیست جز این شأن او بی گفتگوچونکه خواهد آفریند چیزی او
باشد او پس چونکه گفت او را بباشمی کند خلق آنچه را خواهد بجاش
کُن اشاره است از نفاذ امر حقچون کند تکوین اشیاء بر نسق
پس بود پاک آنکه هست او را به دستپادشاهیِ هر آن چیزی که هست
بار چون بندید از ملک مجازسوی او خواهید گشتن جمله باز
بر مجازاتش رسید اندر ایاببی خطاء، واالله اعلم بالصواب