۶- آیات ۲۰ تا ۲۴

أَ لَمْ تَرَوْا أَنَّ اَللّٰهَ سَخَّرَ لَکُمْ مٰا فِی اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِی اَلْأَرْضِ وَ أَسْبَغَ عَلَیْکُمْ نِعَمَهُ ظٰاهِرَةً وَ بٰاطِنَةً وَ مِنَ اَلنّٰاسِ مَنْ یُجٰادِلُ فِی اَللّٰهِ بِغَیْرِ عِلْمٍ وَ لاٰ هُدیً وَ لاٰ کِتٰابٍ مُنِیرٍ (۲۰) وَ إِذٰا قِیلَ لَهُمُ اِتَّبِعُوا مٰا أَنْزَلَ اَللّٰهُ قٰالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مٰا وَجَدْنٰا عَلَیْهِ آبٰاءَنٰا أَ وَ لَوْ کٰانَ اَلشَّیْطٰانُ یَدْعُوهُمْ إِلیٰ عَذٰابِ اَلسَّعِیرِ (۲۱) وَ مَنْ یُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَی اَللّٰهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اِسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَةِ اَلْوُثْقیٰ وَ إِلَی اَللّٰهِ عٰاقِبَةُ اَلْأُمُورِ (۲۲) وَ مَنْ کَفَرَ فَلاٰ یَحْزُنْکَ کُفْرُهُ إِلَیْنٰا مَرْجِعُهُمْ فَنُنَبِّئُهُمْ بِمٰا عَمِلُوا إِنَّ اَللّٰهَ عَلِیمٌ بِذٰاتِ اَلصُّدُورِ (۲۳) نُمَتِّعُهُمْ قَلِیلاً ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ إِلیٰ عَذٰابٍ غَلِیظٍ (۲۴)

آیا ندید که خدا رام کرد برای شما آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است و تمام گردانید بر شما نعمتهایش را ظاهری و باطنی و از مردمان کسی است که مجادله می‌کند در خدا بدون دانش و نه هدایتی و نه کتابی روشن کننده (۲۰) و چون گفته شود مر ایشان را که پیروی کنید آنچه فرو فرستاد خدا گویند بلکه پیروی می‌کنیم آنچه را یافتیم بر آن پدران خود را یاد اگر چه بوده باشد دیو رجیم که می‌خواند ایشان را بسوی عذاب آتش سوزان (۲۱) و کسی که باخلاص می‌آورد رویش را بسوی خدا و اوست نیکوکار پس بدرستی که چنگ در زد بدستگیره محکم و بسوی خداست انجام کارها (۲۲) و کسی که کفر ورزید پس نباید که غمگین سازد ترا کفرش بسوی ما بازگشت ایشان پس خبر خواهم داد ایشان را بآنچه کردند بدرستی که خدا داناست به سرّ این سینه‌ها (۲۳) کامیاب می‌گردانیمشان اندکی پس مجبور می‌سازیمشان بسوی عذاب سخت (۲۴)

« در بیان ذکر نعمتهای ظاهر و باطن خداوندی »