۴- آیه ۱۲

وَ لَقَدْ آتَیْنٰا لُقْمٰانَ اَلْحِکْمَةَ أَنِ اُشْکُرْ لِلّٰهِ وَ مَنْ یَشْکُرْ فَإِنَّمٰا یَشْکُرُ لِنَفْسِهِ وَ مَنْ کَفَرَ فَإِنَّ اَللّٰهَ غَنِیٌّ حَمِیدٌ (۱۲)

و بتحقیق که دادیم لقمان را حکمت که شکر کن مر خدا را و آنکه شکر می‌کند پس جز این نیست که شکر می‌کند برای خودش و آنان که کفران می‌ورزند پس بدرستی که خدا بی‌نیاز ستوده است (۱۲)

« در بیان حال لقمان(ع) »