گنج

۸- آیات ۳۱ تا ۳۴

۱۳ بیت

مُنِیبِینَ إِلَیْهِ وَ اِتَّقُوهُ وَ أَقِیمُوا اَلصَّلاٰةَ وَ لاٰ تَکُونُوا مِنَ اَلْمُشْرِکِینَ (۳۱) مِنَ اَلَّذِینَ فَرَّقُوا دِینَهُمْ وَ کٰانُوا شِیَعاً کُلُّ حِزْبٍ بِمٰا لَدَیْهِمْ فَرِحُونَ (۳۲) وَ إِذٰا مَسَّ اَلنّٰاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُنِیبِینَ إِلَیْهِ ثُمَّ إِذٰا أَذٰاقَهُمْ مِنْهُ رَحْمَةً إِذٰا فَرِیقٌ مِنْهُمْ بِرَبِّهِمْ یُشْرِکُونَ (۳۳) لِیَکْفُرُوا بِمٰا آتَیْنٰاهُمْ فَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ (۳۴)

بازگشت‌کنندگان بسوی او و بپرهیزید از او و بر پا دارید نماز را و مباشید از شرک‌آورندگان (۳۱) از آنان که پاره پاره کردند دینشان را و شدند گروه‌ها هر گروهی بآنچه نزد ایشانست شادمانند (۳۲) و چون مس کند انسان را ضرری می‌خوانند پروردگارشان را بازگشت‌کنندگان بسوی او پس چون چشانید ایشان را از خود رحمتی آن‌گاه پاره از ایشان بپروردگارشان شرک می‌آورند (۳۳) تا کفران ورزند بآنچه دادیمشان بس کامرانی کنید پس زود باشد که بدانید (۳۴)

رو به سوی او نمایید از وجوهیا منِیبِینَ إلَیهِ واتَّقُوه
وأقِیمواْ الصلَوة ای مردمانهم مباشید از گروه مشرکان
چون نماز آید به توحیدت دلیلترک آن نبود پسند اندر سبیل
زآن کسان که دین خود کردند چندمر جدا و فرقه فرقه هم شدند
هر گروهی آنچه باشد نزدشانز امر دین باشند بر آن شادمان
مس نماید مردمان را چون ضرررب خود را باز خوانند از اثر
سوی او گردند باز از غیر اوهم بر اخلاص و نیاز آرند رو
پس رساند چونکه ایشان را خدارحمتی از نزد خود اندر بلا
دفع بیماری و فقر و رنج و غمحق کند ز ایشان فزاید بر کرم
فرقه ای ز ایشان به حق مشرک شوندجای شکر نعمت از دفع گزند
تا بود انجامشان کافر شدنزآنچه ما دادیمشام در هر زمن
پس به نعمتهای این دنیا شویدبهره مند از فقد عقل و منع دید
مر سرانجام تمتّع را به زودباز دانید از عقوبت در شهود