گنج

۳- آیات ۱۱ تا ۱۹

۲۰ بیت

اَللّٰهُ یَبْدَؤُا اَلْخَلْقَ ثُمَّ یُعِیدُهُ ثُمَّ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ (۱۱) وَ یَوْمَ تَقُومُ اَلسّٰاعَةُ یُبْلِسُ اَلْمُجْرِمُونَ (۱۲) وَ لَمْ یَکُنْ لَهُمْ مِنْ شُرَکٰائِهِمْ شُفَعٰاءُ وَ کٰانُوا بِشُرَکٰائِهِمْ کٰافِرِینَ (۱۳) وَ یَوْمَ تَقُومُ اَلسّٰاعَةُ یَوْمَئِذٍ یَتَفَرَّقُونَ (۱۴) فَأَمَّا اَلَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا اَلصّٰالِحٰاتِ فَهُمْ فِی رَوْضَةٍ یُحْبَرُونَ (۱۵) وَ أَمَّا اَلَّذِینَ کَفَرُوا وَ کَذَّبُوا بِآیٰاتِنٰا وَ لِقٰاءِ اَلْآخِرَةِ فَأُولٰئِکَ فِی اَلْعَذٰابِ مُحْضَرُونَ (۱۶) فَسُبْحٰانَ اَللّٰهِ‌ حِینَ تُمْسُونَ وَ حِینَ تُصْبِحُونَ (۱۷) وَ لَهُ اَلْحَمْدُ فِی اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ عَشِیًّا وَ حِینَ تُظْهِرُونَ (۱۸) یُخْرِجُ اَلْحَیَّ مِنَ اَلْمَیِّتِ وَ یُخْرِجُ اَلْمَیِّتَ مِنَ اَلْحَیِّ وَ یُحْیِ اَلْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهٰا وَ کَذٰلِکَ تُخْرَجُونَ (۱۹)

خدا می‌آفریند خلق را پس اعاده می‌کندش پس بسوی او برگردانیده می‌شوید (۱۱) و روزی که قایم شود قیامت نومید شوند گناهکاران مشرکان (۱۲) و نباشد مر ایشان را از شریکان شفیعان و باشند بشریکانشان انکارورزندگان (۱۳) و روزی که قایم می‌شود قیامت روزی چنین متفرق می‌شوند یعنی مؤمنان و کافران از هم جدا می‌شوند (۱۴) پس اما آنان که ایمان آوردند و کردند کارهای شایسته پس ایشانند در چمنی که مسرور می‌شوند (۱۵) و اما آنان که کافر شدند و تکذیب کردند آیتهای ما را و ملاقات آخرت را پس آنانند در عذاب حاضرکردگان (۱۶) پس تسبیح خدا هنگامی که شبانگاه می‌کنید و هنگامی که بامداد می‌کنند (۱۷) و مر او راست ستایش در آسمانها و زمین و طرف آخر روز و هنگامی که ظهر می‌کنند (۱۸) بیرون می‌آورد زنده را از مرده و بیرون می‌آورد مرده را از زنده و زنده می‌گرداند زمین را پس از موت آن و همچنین بیرون آورده می‌شوید (۱۹)

آفرید او خلق را از ابتداعود بدهد بعد مرگ آن جمله را
پس به سویش جمله می گردند بازبر حقیقت رجعت آرند از مجاز
اندر آن روزی که بنماید قیاممر قیامت مجرمان اندر مقام
جمله می گردند از حیرت خموشناامید از حال خود بی عقل و هوش
شافعی نبود مر ایشان را به راستهم ز انبازانشان در بازخواست
کافر ایشان خود به انبازان بوندیا شریکانشان بری ز ایشان شوند
گردد آن روزی قیامت که بپامردمان از هم شوند آن دم جدا
پس خود اما بگرویدند آنکه همکارها شایسته کردند از امم
پس بوند ایشان به روضه شاد و خوشفارغ و آسوده از رنج و طپش
پس خود اما نگرویدند آنکه بازبودشان تکذیب آیات از مجاز
هم لقای آخرت پس آن گروهفِی الْعذَابِ محضَرُون اند از وجوه
پس ورا تسبیح گویید از فزونحِینَ تُمسونَ و حِینَ تُصبِحون
یعنی اندر بامداد و وقت شامبر نماز آورد می باید قیام
حمد مر او راست در ارض و سمامی بوند اندر سپاسش ماسوی
وقت عصر و وقت ظهر آرید رواز پی تسبیح و حمد ذات او
یا به هر حالی نهان و آشکارحمد و تسبیحش کنید از اختیار
زنده را آرد برون از میّت اوهمچو انسان را ز نطفه تو به تو
یا که عالم را ز جاهل در نژادیا موحد را خود از مشرک نهاد
همچنین میّت ز حی آرد برونبرخلاف آنچه شد ذکر از شئون
مر زمین را زنده سازد بعد موتهمچنین آرد برونتان بعد فوت