گنج

۱۱- آیات ۴۶ تا ۴۹

۱۷ بیت

وَ مِنْ آیٰاتِهِ أَنْ یُرْسِلَ اَلرِّیٰاحَ مُبَشِّرٰاتٍ وَ لِیُذِیقَکُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ لِتَجْرِیَ اَلْفُلْکُ بِأَمْرِهِ وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ (۴۶) وَ لَقَدْ أَرْسَلْنٰا مِنْ قَبْلِکَ رُسُلاً إِلیٰ قَوْمِهِمْ فَجٰاؤُهُمْ بِالْبَیِّنٰاتِ فَانْتَقَمْنٰا مِنَ اَلَّذِینَ أَجْرَمُوا وَ کٰانَ حَقًّا عَلَیْنٰا نَصْرُ اَلْمُؤْمِنِینَ (۴۷) اَللّٰهُ اَلَّذِی یُرْسِلُ اَلرِّیٰاحَ فَتُثِیرُ سَحٰاباً فَیَبْسُطُهُ فِی اَلسَّمٰاءِ کَیْفَ یَشٰاءُ وَ یَجْعَلُهُ کِسَفاً فَتَرَی اَلْوَدْقَ یَخْرُجُ مِنْ خِلاٰلِهِ فَإِذٰا أَصٰابَ بِهِ مَنْ یَشٰاءُ مِنْ عِبٰادِهِ إِذٰا هُمْ یَسْتَبْشِرُونَ (۴۸) وَ إِنْ کٰانُوا مِنْ قَبْلِ أَنْ یُنَزَّلَ عَلَیْهِمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمُبْلِسِینَ (۴۹)

و از آیتهایش آنکه می‌فرستد بادها را بشارت‌دهندگان و تا بچشاند شما را از رحمتش و تا جاری کند کشتی را بامرش و تا بجوئید از فضلش و باشد که شما شکر گذارید (۴۶) و بتحقیق فرستادیم پیش از تو رسولان بسوی قومشان پس آمدند ایشان را بآیتها پس انتقام کشیدیم از آنان که گناه کردند و باشد ثابت بر ما یاری کردن گروندگان (۴۷) خدا آنست که می‌فرستد بادها را پس بر می‌انگیزد ابر را پس پهن می‌کندش در آسمان چگونه که می‌خواهد و می‌گرداندش پاره‌ها پس می‌بینی باران را که بیرون می‌آید از رخنه‌هایش پس چون برساند بآن او را که خواهد از بندگانش آن‌گاه ایشان شادی می‌کنند (۴۸) و اگر چه بودند پیش از آنکه فرو فرستاده شود بر ایشان پیش از آن هر آینه و می‌دانند (۴۹)

هم ز آیت هایش این کز داده هامی فرستد در مواقع بادها
مر مبشرها به باران نوبتشتا چشاند بر شما از رحمتش
هم شود جاری به دریا فُلکهاز امر او که شد بپا زآن ملکها
در تجارت تا شما جویی از اوبخشش اعنی روزی اندر جستجو
تا شما شاید که شکر او کنیداز سراب و هم بر یم رو کنید
ما فرستادیم پیش از تو رسلهم به سوی قومشان اندر سبل
آمدندی آن رسل با بیّناتسوی قوم خود به تأکید و ثبات
بعضی از آنها به ایمان آمدندبعض دیگر زآن گُره سرکش شدند
پس کشیدیم انتقام از مجرمانباز دادیم اهل ایمان را امان
یاری مؤمن بود بر ما سزانصرت ایشان را دهیم اندر ولا
حق بود آن کو فرستد بادهاپس برانگیزد سحاب اندر هوا
پس نماید در سمایش منبسطبر هر آن طوری که خواهد منضبط
قطعه قطعه سازد او را صف به صفیا غلیظ و منجمد از هر طرف
پس تو بینی کز میان آن مطرمی برون آید به هر سو، سر به سر
پس رساند چونکه باران را زیادبر بلاد هر که خواهد از عباد
میشوند آنگاه ایشان شادمانزآن بشارتها که آمد در بیان
پیش از آن بودند ایشان نا امیدکه شود نازل مطر یا آن نوید