۵- آیات ۱۵ تا ۱۷

قُلْ أَ أُنَبِّئُکُمْ بِخَیْرٍ مِنْ ذٰلِکُمْ لِلَّذِینَ اِتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰاتٌ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا اَلْأَنْهٰارُ خٰالِدِینَ فِیهٰا وَ أَزْوٰاجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ رِضْوٰانٌ مِنَ اَللّٰهِ وَ اَللّٰهُ بَصِیرٌ بِالْعِبٰادِ (۱۵) اَلَّذِینَ یَقُولُونَ رَبَّنٰا إِنَّنٰا آمَنّٰا فَاغْفِرْ لَنٰا ذُنُوبَنٰا وَ قِنٰا عَذٰابَ اَلنّٰارِ (۱۶) اَلصّٰابِرِینَ وَ اَلصّٰادِقِینَ وَ اَلْقٰانِتِینَ وَ اَلْمُنْفِقِینَ وَ اَلْمُسْتَغْفِرِینَ بِالْأَسْحٰارِ (۱۷)

بگو آیا خبر دهم شما را به بهتر از آنتان از برای آنها که پرهیز کردند نزد پروردگارشان بهشتهایی است که می‌رود از زیرشان نهرها جاودانیان در آن و جفتان پاکیزه و خشنودی از خدا و خدا بیناست ببندگان (۱۵) آنان که می‌گویند ای پروردگار ما بدرستی که ما گرویدیم پس بیامرز ما را گناهان ما و نگاهدار ما را از عذاب آتش (۱۶) شکیبایان و راستگویان و فرمان‌برداران و نفقه‌کنندگان و آمرزش خواهندگان در سحرگاهان (۱۷)