گنج

۵- آیات ۱۷ تا ۱۸

۱۰ بیت

وَ حُشِرَ لِسُلَیْمٰانَ جُنُودُهُ مِنَ اَلْجِنِّ وَ اَلْإِنْسِ وَ اَلطَّیْرِ فَهُمْ یُوزَعُونَ (۱۷) حَتّٰی إِذٰا أَتَوْا عَلیٰ وٰادِ اَلنَّمْلِ قٰالَتْ نَمْلَةٌ یٰا أَیُّهَا اَلنَّمْلُ اُدْخُلُوا مَسٰاکِنَکُمْ لاٰ یَحْطِمَنَّکُمْ سُلَیْمٰانُ وَ جُنُودُهُ وَ هُمْ لاٰ یَشْعُرُونَ (۱۸)

و جمع گردانیده شد برای سلیمان لشکرهایش از جن و انس و پرنده پس ایشان بازداشته می‌شوند (۱۷) تا چون آمدند بوادی مور گفت مورچه ای موران داخل شوید در مسکنهاتان که نه در هم شکند شما را سلیمان و لشکرهایش و ایشان ندانند (۱۸)

« در بیان رسیدن حضرت سلیمان علیه السلام بوادی نمل »

بر سلیمان جمع شد بر وجه خیرجیشها از جن و انس و وحش و طیر
داشته باز آن همه بر جای خودبر نسق بودند نی خارج ز حد
ملک و شاهی بهر او زآن بود بیشکه توان آرد کس اندر ذهن خویش
تا که در وادیِ نمل او را عبورشد به وقتی با سپاه از راه دور
گفت با موران یکی موری که بودمهتر موران در آن وادی به زود
فِی الْمَسَاکِن أیهَا النَّملُ ادخُلُواْتا سلیمان بگذرد با جیش او
تا شما را نشکنند ایشان به همپایمال اعنی نسازند از ستم
زآنکه ایشان نیستند آگه ز حالکه شما خواهید گشتن پایمال
نطق حال است این اگر دانی کلامحق رساند آن را به فهم او تمام
تا شود آگه ز حال مار و مورعدل ورزد در سکون و در عبور