گنج

۱- آیات ۱ تا ۹

۱۷ بیت

بسم االله الرحمن الرحیم

طسم (۱) تِلْکَ آیٰاتُ اَلْکِتٰابِ اَلْمُبِینِ (۲) لَعَلَّکَ بٰاخِعٌ نَفْسَکَ أَلاّٰ یَکُونُوا مُؤْمِنِینَ (۳) إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِمْ مِنَ اَلسَّمٰاءِ آیَةً فَظَلَّتْ أَعْنٰاقُهُمْ لَهٰا خٰاضِعِینَ (۴) وَ مٰا یَأْتِیهِمْ مِنْ ذِکْرٍ مِنَ اَلرَّحْمٰنِ مُحْدَثٍ إِلاّٰ کٰانُوا عَنْهُ مُعْرِضِینَ (۵) فَقَدْ کَذَّبُوا فَسَیَأْتِیهِمْ أَنْبٰؤُا مٰا کٰانُوا بِهِ یَسْتَهْزِؤُنَ (۶) أَ وَ لَمْ یَرَوْا إِلَی اَلْأَرْضِ کَمْ أَنْبَتْنٰا فِیهٰا مِنْ کُلِّ زَوْجٍ کَرِیمٍ (۷) إِنَّ فِی ذٰلِکَ لَآیَةً وَ مٰا کٰانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِینَ (۸) وَ إِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ اَلْعَزِیزُ اَلرَّحِیمُ (۹)

بنام خدای بخشندۀ مهربان

طسم (۱) این آیتهای کتاب واضح کننده است (۲) شاید که تو باشی هلاک کننده خودت را از بهر آنکه نشوند مؤمنان (۳) اگر خواهیم فرو فرستیم بر ایشان از آسمان آیتی پس گردد گردنهاشان مر آن را خضوع‌کنندگان (۴) و نمی‌آید ایشان را هیچ ذکری از خدای بخشنده نو پدید آورده شده مگر آنکه باشند از آن روی گردانندگان (۵) پس بتحقیق تکذیب نمودند پس زود باشد که بیاید ایشان را اخبار آنچه بودند بآن استهزا می‌کردند (۶) آیا ندیدند بسوی زمین که چندان رویانیدیم در آن از هر صنفی (جفتی) نیکو (۷) بدرستی که در آن هر آینه آیتی است و نباشد اکثرشان گروندگان (۸) و بدرستی که پروردگار تو هر آینه اوست غالب مهربان (۹)

بعد بسم االله الرحمن الرحیممی نمایم شرح طا و سین و میم
طا اشارت سوی طاهر شد به نامسین مشیر آمد به ساتر یا سلام
میم یعنی آن محیط مقتدرهست مالک بر تمام جهر و سرّ
طاست یا بر طالبان ره مشیرسین به سیر سالکان مستنیر
میم اشارت جز به منزل هیچ نیستیا مشاهد کو به منزل منتهی است
اینست ز آیت های این روشن کتابتا شود معلومت از فضل الخطاب
نفس خود را تو کنی شاید تلفبس ز حال مشرکان داری اسف
این است افسوسی که از روی یقینچون نمی باشند ایشان مؤمنین
ما فرستیم آیتی از آسمانگر که خواهیم از پی الجائشان
آیتی کاعناقشان اندر وقوعاوفتد بر زیر، از روی خضوع
ناید ایشان را ز رحمان بر مزیدوعظ و پندی هیچ کآن باشد جدید
جز که می باشند روگردان از آنپس دروغ آن را شمارند از گمان
زود باشد پس که آیدشان خبرآنچه را کردند استهزاء به بر
منکران حشر آیا ننگرندبر زمین کز آن برویاندیم چند
از هر آن صنفی پسندیده گیاهبس علامتها در این هست از اِله
اکثری ز ایشان نیند از مؤمنینبا وجود آن شهود مستبین
در یقین پروردگارت غالب استبر امور و مهربان بر طالب است