گنج

۱۱- آیات ۷۳ تا ۹۰

۲۸ بیت

وَ إِنَّکَ لَتَدْعُوهُمْ إِلیٰ صِرٰاطٍ مُسْتَقِیمٍ (۷۳) وَ إِنَّ اَلَّذِینَ لاٰ یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ عَنِ اَلصِّرٰاطِ لَنٰاکِبُونَ (۷۴) وَ لَوْ رَحِمْنٰاهُمْ وَ کَشَفْنٰا مٰا بِهِمْ مِنْ ضُرٍّ لَلَجُّوا فِی طُغْیٰانِهِمْ یَعْمَهُونَ (۷۵) وَ لَقَدْ أَخَذْنٰاهُمْ بِالْعَذٰابِ فَمَا اِسْتَکٰانُوا لِرَبِّهِمْ وَ مٰا یَتَضَرَّعُونَ (۷۶) حَتّٰی إِذٰا فَتَحْنٰا عَلَیْهِمْ بٰاباً ذٰا عَذٰابٍ شَدِیدٍ إِذٰا هُمْ فِیهِ مُبْلِسُونَ (۷۷) وَ هُوَ اَلَّذِی أَنْشَأَ لَکُمُ اَلسَّمْعَ وَ اَلْأَبْصٰارَ وَ اَلْأَفْئِدَةَ قَلِیلاً مٰا تَشْکُرُونَ (۷۸) وَ هُوَ اَلَّذِی ذَرَأَکُمْ فِی اَلْأَرْضِ وَ إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ (۷۹) وَ هُوَ اَلَّذِی یُحْیِی وَ یُمِیتُ وَ لَهُ اِخْتِلاٰفُ اَللَّیْلِ وَ اَلنَّهٰارِ أَ فَلاٰ تَعْقِلُونَ (۸۰) بَلْ قٰالُوا مِثْلَ مٰا قٰالَ اَلْأَوَّلُونَ (۸۱) قٰالُوا أَ إِذٰا مِتْنٰا وَ کُنّٰا تُرٰاباً وَ عِظٰاماً أَ إِنّٰا لَمَبْعُوثُونَ (۸۲) لَقَدْ وُعِدْنٰا نَحْنُ وَ آبٰاؤُنٰا هٰذٰا مِنْ قَبْلُ إِنْ هٰذٰا إِلاّٰ أَسٰاطِیرُ اَلْأَوَّلِینَ (۸۳) قُلْ لِمَنِ اَلْأَرْضُ وَ مَنْ فِیهٰا إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ (۸۴) سَیَقُولُونَ لِلّٰهِ قُلْ أَ فَلاٰ تَذَکَّرُونَ (۸۵) قُلْ مَنْ رَبُّ اَلسَّمٰاوٰاتِ اَلسَّبْعِ وَ رَبُّ اَلْعَرْشِ اَلْعَظِیمِ (۸۶) سَیَقُولُونَ لِلّٰهِ قُلْ أَ فَلاٰ تَتَّقُونَ (۸۷) قُلْ مَنْ بِیَدِهِ مَلَکُوتُ کُلِّ شَیْ‌ءٍ وَ هُوَ یُجِیرُ وَ لاٰ یُجٰارُ عَلَیْهِ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ (۸۸) سَیَقُولُونَ لِلّٰهِ قُلْ فَأَنّٰی تُسْحَرُونَ (۸۹) بَلْ أَتَیْنٰاهُمْ بِالْحَقِّ وَ إِنَّهُمْ لَکٰاذِبُونَ (۹۰)

و بدرستی که تو هر آینه می‌خوانی ایشان را براه راست (۷۳) و بدرستی که آنان که نمی‌گروند بآخرت از راه هر آینه بیرون روندگانند (۷۴) و اگر ببخشائیم ایشان را و رفع نمائیم آنچه بایشان رسیده از ضرر هر آینه لجاج کنید در زیاده رویشان که حیران باشند (۷۵) و بتحقیق گرفتیم ایشان را بعذاب پس ذلیل نشدند مر پروردگارشان را و زاری ننمودند (۷۶) تا چون گشادیم بر ایشان دری صاحب عذاب سخت آن‌گاه ایشان در آن بودند ناامیدان (۷۷) و اوست که آفرید برای شما گوش و دیده‌ها و دلها کم شکر می‌کنید (۷۸) و اوست که آفرید شما را در زمین و بسوی او حشر می‌شوید (۷۹) و اوست که زنده می‌کند و می‌میراند و مر او راست اختلاف شب و روز آیا پس در نمی‌یابید بعقل (۸۰) بلکه گفتند مانند آنچه گفتند پیشینیان (۸۱) گفتند آیا چون بمیریم و باشیم خاک و استخوانها آیا مائیم برانگیخته‌شوندگان (۸۲) بحقیقت وعده داده شدیم ما و پدرانمان این را پیش از این نیست این مگر افسانه‌های پیشینیان (۸۳) بگو مر کراست زمین و آنکه در آنست اگر هستید که می‌دانید (۸۴) بزودی خواهند گفت مر خدا راست بگو آیا پس پند نمی‌گیرید (۸۵) بگو کیست پروردگار آسمانهای هفت‌گانه و پروردگار عرش عظیم (۸۶) بزودی خواهند گفت مر خدا راست بگو آیا پس نمی‌پرهیزید (۸۷) بگو کیست که بدست اوست پادشاهی همه چیز و او پناه می‌دهد و پناه داده نمی‌شود بر او اگر هستید که می‌دانید (۸۸) بزودی خواهند گفت مر خدا راست پس از کجا فریب داده می‌شوید (۸۹) بلکه دادیم ایشان را حق و بدرستی که ایشانند هر آینه دروغگویان (۹۰)

خود تو خوانیشان به سوی راه راستنگروند ایشان بدانچه مدعاست
وآن کسان که نگروند از ناقبولبر قیامت هستشان وز ره عدول
ور ببخشاییم و برداریم ماآنچه از سختی است ایشان را به جا
هستشان در گمرهیِ خود لجاجواله و سرگشته تر در اعوجاج
باز بگرفتیمشان چون بر عذابپس نکردند استکانت بر صواب
نه نمودند از تضرّع و اضطراردر شدائد روی بر پروردگار
تا گشودیم اندر ایشان را پدیدکآن خداوند عذابی بُد شدید
آنکه ایشان ناامید از خویش سختاندر آن خواری بُدند از سوء بخت
وین مراد از روز فتح مکه بودکه بر ایشان باب خواری برگشود
اوست آن کس کآفرید اندر شماچشم و گوش و قلب از محض عطا
تا کنید آیات او فهم از تمیزاندکی باشید شاکر لیک نیز
آفرید او مر شما را در زمینهم نماید حشرتان زین پس یقین
اوست آن کس که نماید زنده هممی بمیراند چو آید وقت غم
باشد از وی اختلاف روز و شبپس کنید آیا تعقل در طلب
بلکه گفتند این بود مانند آنکه بگفتستند مر پیشینیان
می بگفتند اینکه آیا بعد موتچونکه خاک و استخوان گردیم و فوت
می نمانَد اندر اعضاء امتیازمی شویم آیا برانگیزنده باز
وعده داده ما و آبامان همهبوده ایم این گفتگو را آن همه
پیش از آن کآید محمّد(ص) در عیاننیست جز این قصۀ پیشینیان
گو بر ایشان از که می باشد زمینوآنکه اندر اوست گر دانید این
زود باشد که بگویند از خداستگو پس آیا پند نی گیرید راست
کیست بر گو رب این هفت آسمانرب این عرش عظیم اندر نشان
زود گویند اینکه می باشد خداگو، نپرهیزید آیا پس چرا
کیست آن کس گو، که هست او را به دستشاهیِ هر چیز از بالا و پست
می دهد زنهار بر وی زینهارکس بندهد گر که دانید آشکار
زود باشد که بگویند این شئونهست حق را قُلْ فَأنَّی تُسحَرُون
بلکه آوردیمشان بر حق و راستوعده ای کز حشر و نشر آن برملاست
وآنکه ایشان بر دروغند و دغلبر هر آنچه می پرستند از محل