یٰا أَیُّهَا اَلَّذِینَ آمَنُوا اُدْخُلُوا فِی اَلسِّلْمِ کَافَّةً وَ لاٰ تَتَّبِعُوا خُطُوٰاتِ اَلشَّیْطٰانِ إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبِینٌ (۲۰۸) فَإِنْ زَلَلْتُمْ مِنْ بَعْدِ مٰا جٰاءَتْکُمُ اَلْبَیِّنٰاتُ فَاعْلَمُوا أَنَّ اَللّٰهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ (۲۰۹) هَلْ یَنْظُرُونَ إِلاّٰ أَنْ یَأْتِیَهُمُ اَللّٰهُ فِی ظُلَلٍ مِنَ اَلْغَمٰامِ وَ اَلْمَلاٰئِکَةُ وَ قُضِیَ اَلْأَمْرُ وَ إِلَی اَللّٰهِ تُرْجَعُ اَلْأُمُورُ (۲۱۰) سَلْ بَنِی إِسْرٰائِیلَ کَمْ آتَیْنٰاهُمْ مِنْ آیَةٍ بَیِّنَةٍ وَ مَنْ یُبَدِّلْ نِعْمَةَ اَللّٰهِ مِنْ بَعْدِ مٰا جٰاءَتْهُ فَإِنَّ اَللّٰهَ شَدِیدُ اَلْعِقٰابِ (۲۱۱) زُیِّنَ لِلَّذِینَ کَفَرُوا اَلْحَیٰاةُ اَلدُّنْیٰا وَ یَسْخَرُونَ مِنَ اَلَّذِینَ آمَنُوا وَ اَلَّذِینَ اِتَّقَوْا فَوْقَهُمْ یَوْمَ اَلْقِیٰامَةِ وَ اَللّٰهُ یَرْزُقُ مَنْ یَشٰاءُ بِغَیْرِ حِسٰابٍ (۲۱۲)
ای آنان که گرویدید درآئید در صلح همگی و پیروی مکنید گامهای شیطان را بدرستی که او برای شما دشمنی است هویدا (۲۰۸) پس اگر لغزیدید بعد از آنکه آمد شما را معجزها پس بدانید که خدا غالب درست کردار است (۲۰۹) آیا انتظار میبرند مگر اینکه بیاید ایشان را خدا در سایبانها از ابر و فرشتگان و حکم شد کار و بسوی خدا برمیگردد کارها (۲۱۰) بپرس پسران یعقوب را چند دادیم ایشان را از آیت روشن و هر که مبدل کند نعمت خدا را بعد از آنکه آمد او را پس بدرستی که خدا سخت عقوبت است (۲۱۱) آراسته شد از برای آنان که کافر شدند زندگانی دنیا و سخریه کنند از کسانی که گرویدند و آنان که پرهیز زبر ایشانند روز قیامت و خدا روزی میدهد هر کرا میخواهد بیرون شماره (۲۱۲)
« در بیان راه راست که آن سلوک اصفیاست »
ای گروه مؤمنان داخل شویدجملگی در سِلم و بر وی بگروید
سِلم یعنی بر ولایت رو کنیدقطرة خود متصل با جو کنید
از پس اسلام و ایمان چاره نیستاز ولایت وآن تولّی بر ولی است
بی ولای اولیاء در هر زماننیست از اسلام و ایمانت نشان
شاه را تا دل نیاری در حضورنیستی داخل در این دارالسرور
کرد وسواس اندر این دیو لعینکه تو را کافی بود اسلام و دین
این ولایت چیست دیگر ای فلانگو تو زآن بیگانه ای ای تیره جان
این همان سجده است کز وی بی درنگسرکشیدی آمدی در خشم و جنگ
کردی از نامحرمی بیگانگیبیخبر ماندی ز یار خانگی
گر تو اغیاری دگرها محرمندتا نپنداری که مشتاقان کمند
گام شیطان است این وسواس و ظنتا نگردی پیرو آن راهزن
کآن شما را دشمنی بود آشکارآرد از وسواستان در اضطرار
کز چه باید بود در تمکین پیرعشق بندد راه وسواس ای فقیر
سجده باشد محض ذات ذوالجلالآدم آمد مظهر او در کمال
بینی ار ز آیینه روی دلبریپیش آن آیینه ساجد یکسری
من رآنی قد رأی الحق شاهد استکه نبی مرآت وجه واحد است
نیست خود مسجود لیکن پیش اوگر نماید سجده مهر اندیش او
سجدة حق کرده از مرآت حقنیست مقصودش به غیر از ذات حق
نور احمد (ص) هر زمانی ظاهر استچشم جانها بر جمالش ناظر است
آنکه پنداری تو تن بود آن نه جانجان او هرگز کجا رفت از میان
تا ابد باقی بود در دورهالیک دارد در نمایش طورها
نور هر دوری به طوری لامع استوآن ولایت طورها را جامع است
روشنی ها جمله باشد ز آفتابز آفتاب ار چشم داری رو متاب
پس بلغزید ار شما بعد از ثباتوآنکه آمد مر شما را بیّنات
پس بدانید اوست غالب یا کرامنیست چیزی مانعش در انتقام
هم حکیم اندر همه افعال خودوآنچه با هر کس کند از نیک و بد
میبرند آیا مگر آن انتظارکآید ایشان را همانا کردگار
در میان سایبانها از غَماموآن ملایک همچنان با فرّ و نام
کارها بگذارده هم بالحضورچون به سوی اوست برگشت امور
منتظر یعنی که بر قهر شدیدحق تعالی آید از حکم وعید
وصف قهاری است در معنی سحابآید اینسان بهر تخریب و عذاب
وإن قُضِی الْأمرُ آنکه گردد کار تنگبر مخالف بی تأمل بیدرنگ
چون به سوی او بود برگشت کارنیست حاجت هیچ بر این گیر و دار
زین فزونتر نیست تهدید و عذابکه کنی تکذیب آیات و کتاب
نیست از انکار محکم تر فخیدر عمل سوزنده تر زآن دوزخی
یا به خویش این نار سوزان سرد کنیا که سازش با عذاب و درد کن
کن ز اسرائیلیان از ما سؤالتا چه دادیم آن گُره را ز اعتدال
آیت بیّن که از ما فضل بودپس بدل کردند آنها از جحود
وآنکه نعمتهای حق تبدیل کردکآن ز بهر بندگان تکمیل کرد
در عِقابند و شدید است این عِقاببلکه خود عین جحیمند و عذاب
شد ز بهر کافران آراستهزندگانی جهان ناکاسته
هستشان سخریه بر ایمانیانوآن فقیران لطیف پاک جان
وآن کسان از راه تقوی و تمیزفوق ایشانند روز رستخیز
اهل جنّت فوق اهل دوزخندکآن همه آزاد و اینان در فخند
میدهد روزی خدا بر هر که خواستبی حساب و کس نداند کز کجاست
علتش یعنی به کس نبود پدیدکز چه نعمت گشت اندک یا مزید