۶۰- آیات ۱۱۹ تا ۱۲۰

إِنّٰا أَرْسَلْنٰاکَ بِالْحَقِّ بَشِیراً وَ نَذِیراً وَ لاٰ تُسْئَلُ عَنْ أَصْحٰابِ اَلْجَحِیمِ (۱۱۹) وَ لَنْ تَرْضیٰ عَنْکَ اَلْیَهُودُ وَ لاَ اَلنَّصٰاریٰ حَتّٰی تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَی اَللّٰهِ هُوَ اَلْهُدیٰ وَ لَئِنِ اِتَّبَعْتَ أَهْوٰاءَهُمْ بَعْدَ اَلَّذِی جٰاءَکَ مِنَ اَلْعِلْمِ مٰا لَکَ مِنَ اَللّٰهِ مِنْ وَلِیٍّ وَ لاٰ نَصِیرٍ (۱۲۰)

بدرستی که ما فرستادیم تو را بحق مژده دهنده و بیم دهنده و پرسیده نشود از یاران دوزخ (۱۱۹) و هرگز خشنود نشوند از تو یهود و نه ترسا تا آنکه پیروی کنی کیش ایشان را بگو بدرستی که هدایت خدا آن هدایتیست و اگر پیروی کردی خواهشهای ایشان را بعد از آنکه آمد تو را از دانش نباشد مر تو را از خدا هیچ دوستی و نه یاری کنی (۱۲۰)