۵۹- آیه ۱۱۸
وَ قٰالَ اَلَّذِینَ لاٰ یَعْلَمُونَ لَوْ لاٰ یُکَلِّمُنَا اَللّٰهُ أَوْ تَأْتِینٰا آیَةٌ کَذٰلِکَ قٰالَ اَلَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِثْلَ قَوْلِهِمْ تَشٰابَهَتْ قُلُوبُهُمْ قَدْ بَیَّنَّا اَلْآیٰاتِ لِقَوْمٍ یُوقِنُونَ (۱۱۸)
و گفتند آنان که نمیدانند چرا سخن نمیکند ما را خدایا بیاورد ما را حجتی همچنین گفتند آنان که پیش از ایشان مثل گفتار ایشان شباهت داشته بهم دلهاشان بتحقیق بیان کردیم آیتها را برای گروهی که یقین کنند (۱۱۸)
گوید آن کس که به دانش نیست جفتحق چرا با ما نمی آید به گفت
نیست چون از علم توحیدش نشانبر گمانش حق چو او دارد بیان
علم گر می داشت بر توحید اوکی چنین می گفت از تردید او
حق اراده کرد عالم هست شدعرش و فرش از نیم جامش مست شد
آمدند اندر ظهور اشیاء همهقطرة تو چیست زآن دریا همه
پیش موجی لاشی و دلخون شویپیش دریا آفرین تا چون شوی
گر ز توحیدت خبر بود ای دبنگمی شنیدی حرف او از چوب و سنگ
پس چه گفتند انبیاء و آن کرامکه نکردی فهم و نشنیدی کلام
سد نمودی هر چه بودت رابطهپس سخن خواهی ز حق بی واسطه
مست بودی یا نبودت هیچ گوشکاین همه گفتار ناوردت به هوش
این بر آن ماند که مِی بردت ز هوشپرسی آنگه نشئه را از مِی فروش
کآن نشاط باده اندر وی کجاستجای آن بنما اگر گویی تو راست
گوید او با چون تو خامی گیج و مستمن چه گویم نشئه مِی در تو است
چشم پوشیدی ز نور وحدتشباز خواهی از رسولان آیتش
کز چه ناید آیتی ما را متیناین چنین گفتند قومی پیش از این
در عناد و شرک باشد سر به سرقلبهاشان بر شبیه یکدگر
جمله یعنی در هوای نفس دونشبه هم باشند اندر آزمون
نفس سرکش دارد اندر جزء و کلاز هواها نفی و انکار رسل
ما بیان کردیم آیت های دینبهر آن قومی که دارند آن یقین