۵۳- آیه ۱۰۷
أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اَللّٰهَ لَهُ مُلْکُ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ مٰا لَکُمْ مِنْ دُونِ اَللّٰهِ مِنْ وَلِیٍّ وَ لاٰ نَصِیرٍ (۱۰۷)
آیا نمیدانید که خدا مر او راست پادشاهی آسمانها و زمین و نیست برای شما از غیر خدا هیچ دوستی و نه یاری کنندۀ (۱۰۷)
هر دو اندر لوح محفوظ است ضبطهر دو دارد بر صلاح خلق ربط
لیک در وقت معیّن از زماندون وقت دیگر از بهر امان
یا ندانی بر تو هست اعنی یقینکوست شاه اندر سماوات و زمین
هم جز آن شه بر شما مشتی فقیرنه ولی ای فرض گردد نه نصیر
ای که شاهی جز تو را زیبنده نیستغیر م لکت، م لکتی پاینده نیست
چون نماند هیچ م لکی برقرارملک، ملک توست کآمد پایدار
پیش از آن کآید به درگاهت فقیربیش از استحقاق او گویی بگیر
بر در جودت فقیری عذرخواهباز آمد تا دهی بازش پناه
صد هزاران بار بخشیدی و بازبر غلط رفتیم از راه مجاز
بار دیگر با دو صد بار دگرعفو کن چون نیست غفّار دگر
کار ما عصیان و غفلت کاری استکار تو غفّاری و ستّاری است
هر دم از ما گر بپوشی صد عیوباز تو زیبد بر زکات روی خوب
از من مسکین کس ار شد عذرخواهحق بود در نیّتم با او گواه
تا چه جای آنکه ما را از عدمکرد ایجاد از ره فضل و کرم
گر پذیرد عذر عصیان پیشه اینیست دور از عفو او و اندیشه ای
این هم از من بر غلط بگذشت و سهوکیستم من تا توانم کرد عفو
چون تویی ما را ز هر لغزش پناهزین غلط هم باز باشم عذر خواه