۴۶- آیه ۹۶
وَ لَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ اَلنّٰاسِ عَلیٰ حَیٰاةٍ وَ مِنَ اَلَّذِینَ أَشْرَکُوا یَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ یُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ وَ مٰا هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ اَلْعَذٰابِ أَنْ یُعَمَّرَ وَ اَللّٰهُ بَصِیرٌ بِمٰا یَعْمَلُونَ (۹۶)
و هر آینه مییابی ایشان را حریصتر مردمان بر زندگی و از آنها که شرک آوردند دوست میدارد یکی از ایشان کاش عمر داده میشد هزار سال و نیست او دور کنندهاش از عذاب که عمر داده شود و خداوند بینا است بدانچه میکنند (۹۶)
یافتشان خواهی همانا از جهاتاحرص ایشان را ز مردم بر حیات
وز تمام مشرکین خاص از مجوسکه کنند انکار بعث اندر نفوس
گر یکی بر دیگری شد دوستدارسال عمرش را ز حق خواهد هزار
شد نشان حرص این بر زندگیوین بود دور از خصال بندگی
جو ز حق از بهر یار یک جهتعقل راد و روح شاد و مغفرت
عمر افزون خواستن هم بهر دوستشاید اما عقل و طاعت گر در اوست
نه که عمری بگذرد بر عیش و لعبوین به شرع و عقل مذموم است و صعب
بر یهودان حجت آرد کردگارگر بود خاص شما دارالقرار
پس چرا بر زندگانی احرصیدوز مجوسان جهان جو انقصید
از نشانِ دینِ خالص آن یک استکاعتقادش برخلاف مشرک است
عمر او خواهد هزار از بهر یارداند ارچه اوش نرهاند ز نار
گر به گیتی عمر جاویدان کندکی ورا مستخلص از نیران کند
وینکه فرماید خدا باشد بصیربر عمل هاشان به تصریح ضمیر
شاید این باشد که می گفتند ماعمر خواهیم از پی صدق و صفا
گوید او من خود بصیرم بر ضمیرروشن است احوال هر کس بر بصیر