۴۲- آیه ۹۱
وَ إِذٰا قِیلَ لَهُمْ آمِنُوا بِمٰا أَنْزَلَ اَللّٰهُ قٰالُوا نُؤْمِنُ بِمٰا أُنْزِلَ عَلَیْنٰا وَ یَکْفُرُونَ بِمٰا وَرٰاءَهُ وَ هُوَ اَلْحَقُّ مُصَدِّقاً لِمٰا مَعَهُمْ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنْبِیٰاءَ اَللّٰهِ مِنْ قَبْلُ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ (۹۱)
و چون گفته شد مر ایشان را که بگروید بدانچه فرو فرستاد خدا گفتند میگرویم بدانچه فرو فرستاده شد بر ما و کافر میشوند بآنچه سوای آنست و او حقست تصدیق کننده مر آنچه با ایشانست بگو پس چرا کشتید پیغمبران خدا را از پیش اگر بودید گروندگان (۹۱)
چون بر ایشان گفته شد کاین سو شویدجمله بر «مآ أنزَلَ الله» بگروید
بر یهود است این اشارت کآن گروهبودشان بر ماسلَف در دین وجوه
از خطاء گفتند آیا ما به راستبگرویم آن را که هم نازل به ماست
گشته تورات از خدا نازل به ماهم بر آن داریم ایمان از ولا
مؤمن است آن بر کتاب ما سلَفکه کند تصدیق امر ماخَلَف
وآن گُره بر ماوراء کافر شدندماوراء حق است و زآن سر وازدند
حق پس از توراتشان انجیل بوداهل دین را موجب تکمیل بود
از پس انجیل، قرآن بود حقتا شود تصدیقشان را ماصدق
آنچه با ایشان بد از شرع و کتاببودشان قرآن مصدّق بر صواب
گر شما مؤمن به تورات از هشیدانبیاء را گو چرا پس می کُشید؟
تیغ بر پیغمبران آزید چون ؟قبل از این گر مؤمنید از آزمون
از چه رو گوید کشید از پیش اوحکم ماضی چون کند بر حال رو
زآنکه بودند آن یهودان از ریاءپیرو آنها که کُشتند انبیاء
پس چنان باشد که راضی بوده انددست بر خون شهان آلوده اند
گر نمی بودند راضی ، پیرویاز چه کردندی ز اسلاف قوی
آنکه باشد یار قاتل، قاتل استور کند تقبیح او، نی از دل است
وجه دیگر آنکه روح انبیاءشاد گردد از اطاعت بر خدا
ترک طاعت، انبیاء را خستن استهر دمی صد کشتن است و بستن است
همچنین تا احمد (ص) آخر زمانکوست جان جملۀ پیغمبران
وجه دیگر آنکه گر بر فاسقیخود تو گویی قاتلی یا سارقی
گرچه زو نادیده باشی آن صفاتمعنی آن باشد که دزدی تو به ذات
گر رسد دستت بدزدی و کُشیدر تو زیرا مضمر است این ناخوشی
وجه دیگر آنکه بر قتل رسولیک جهت بودند جمعی بوالفضول
سوی قتلش داشتند از قهر چشملب به دندان میگزیدندش ز خشم
گوید ار دارید ایمان بر کتابچون شدید از کین من بی خورد و خواب
هر زمان خواهید اضمحلال منانبیاء را می کُشید اندر زمن
این جواب اندر فصاحت اقرب استتا نپنداری که دور از مطلب است
زآنکه گفتند آن جماعت با رسولکآنچه بود از ما کنیم آیا قبول؟
یعنی آیات از خدا نازل به ماستحرف ما بر ما زنی، این نارواست
گفت حق، گو مر یهودان را جواببر شما گر نازل است از حق کتاب
انبیاء را پس شما هم قاتلیدزآنکه خود بر قتل آنها قائلید
ور شما گویید کی ما کُشته ایمکُشته اند اسلاف و ما زآن رشته ایم