۱۳۵- آیه ۲۶۱
مَثَلُ اَلَّذِینَ یُنْفِقُونَ أَمْوٰالَهُمْ فِی سَبِیلِ اَللّٰهِ کَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنٰابِلَ فِی کُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ وَ اَللّٰهُ یُضٰاعِفُ لِمَنْ یَشٰاءُ وَ اَللّٰهُ وٰاسِعٌ عَلِیمٌ (۲۶۱)
مثل کسانی که انفاق میکنند مالهاشان را در راه خدا چون مثل دانهایست که برویاند هفت خوشه که در هر خوشه صد دانه باشد و خدای میافزاید از برای آنکه میخواهد و خدا فراخ رحمت داناست (۲۶۱)
در مثل آنان که از اموالهامیکنند انفاق در راه خدا
حبّه ای باشد کز او روید بعّدهفت خوشه وز هر آن یک دانه صد
می نماید حق فزون بر هر که خواستواسع و دانا چو او بر ماسواست
منفقین را آگه است از سرّ حالکز چه نیّت می کنند انفاق مال
می دهد وسعت به قدر نیّتشمیفزاید بر نوا و نعمتش