۱۰۷- آیه ۲۲۶
لِلَّذِینَ یُؤْلُونَ مِنْ نِسٰائِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ فَإِنْ فٰاؤُ فَإِنَّ اَللّٰهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ (۲۲۶)
مر آن کسانی که دور باشند از زنانشان انتظار چهار ماه پس اگر باز آیید پس بدرستی که خدا آمرزنده مهربانست (۲۲۶)
آن کسان که دور می باشند هماز زنان خویش از روی قسم
مر زنان را هست حد انتظارچار ماه اندر جدایی در قرار
وطیِ ایشان راست اندر اعتدالچار ماه تام حد اعتزال
میخورد سوگند مردی از غضبیا ز اضراری و شد عزلت طلب
که نیاید در تکلّم با نساءباشد این یا از غضب یا از رضاء
پس کند برگشت بر وی نیست بیمحق ببخشد کو غفور است و رحیم
ور که مدت منقضی گردید و بازجمع او با زن نشد در اهتزاز
باید الزامش نمودن بر رجوعهم دهد کفاره در حال وقوع
یا دهد بر وجه الزامش طلاقور نماید امتناع او از فراق
حبس و بندش واجب آمد در جزاکه نماید یا رجوع او یا رها