۱۰- آیات ۸۱ تا ۸۸

وَ اَللّٰهُ جَعَلَ لَکُمْ مِمّٰا خَلَقَ ظِلاٰلاً وَ جَعَلَ لَکُمْ مِنَ اَلْجِبٰالِ أَکْنٰاناً وَ جَعَلَ لَکُمْ سَرٰابِیلَ تَقِیکُمُ اَلْحَرَّ وَ سَرٰابِیلَ تَقِیکُمْ بَأْسَکُمْ کَذٰلِکَ یُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَیْکُمْ لَعَلَّکُمْ تُسْلِمُونَ (۸۱) فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّمٰا عَلَیْکَ اَلْبَلاٰغُ اَلْمُبِینُ (۸۲) یَعْرِفُونَ نِعْمَتَ اَللّٰهِ ثُمَّ یُنْکِرُونَهٰا وَ أَکْثَرُهُمُ اَلْکٰافِرُونَ (۸۳) وَ یَوْمَ نَبْعَثُ‌ مِنْ کُلِّ أُمَّةٍ شَهِیداً ثُمَّ لاٰ یُؤْذَنُ لِلَّذِینَ کَفَرُوا وَ لاٰ هُمْ یُسْتَعْتَبُونَ (۸۴) وَ إِذٰا رَأَی اَلَّذِینَ ظَلَمُوا اَلْعَذٰابَ فَلاٰ یُخَفَّفُ عَنْهُمْ وَ لاٰ هُمْ یُنْظَرُونَ (۸۵) وَ إِذٰا رَأَی اَلَّذِینَ أَشْرَکُوا شُرَکٰاءَهُمْ قٰالُوا رَبَّنٰا هٰؤُلاٰءِ شُرَکٰاؤُنَا اَلَّذِینَ کُنّٰا نَدْعُوا مِنْ دُونِکَ فَأَلْقَوْا إِلَیْهِمُ اَلْقَوْلَ إِنَّکُمْ لَکٰاذِبُونَ (۸۶) وَ أَلْقَوْا إِلَی اَللّٰهِ یَوْمَئِذٍ اَلسَّلَمَ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ مٰا کٰانُوا یَفْتَرُونَ (۸۷) اَلَّذِینَ کَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِیلِ اَللّٰهِ زِدْنٰاهُمْ عَذٰاباً فَوْقَ اَلْعَذٰابِ بِمٰا کٰانُوا یُفْسِدُونَ (۸۸)

و خدا گردانید برای شما از آنچه آفرید سایبانها و گردانید برای شما از کوه‌ها خانه‌های پنهان بودن و گردانید برای شما پیراهنها که نگاه داردتان از گرما و پیراهنهای جنگ که نگاه داردتان از آسیب شما همچنین تمام می‌کند نعمت خود را بر شما باشد که شما منقاد شوید (اسلام آورید) (۸۱) پس اگر رو گردانند پس نیست بر تو مگر رسانیدن آشکار (۸۲) می‌شناسند نعمت خدا را پس انکار می‌کنند آن را و بیشترشان کافرانند (۸۳) و روزی که برانگیزانم از هر امتی شاهدی را پس داده نشود از برای آنان که کافر شدند و نه ایشان طلب رضاجویی کرده شوند (۸۴) و چون بینند آنان که ستم کردند عذاب را پس سبک نشود از ایشان و نه ایشان مهلت داده شوند (۸۵) و چون بینند آنان که شرک آوردند انبازانشان را گویند پروردگار ما آنها شریکان ما هستند و آنان که بودیم می‌خواندیم از غیر تو پس بیندازند بایشان گفتار را بدرستی که شما هر آینه دروغ‌گویانید (۸۶) و بیندازند با خدا آن روز صلح را و کم شد از ایشان آنچه بودند افترا می‌کردند (۸۷) آنان که کافر شدند و باز داشتند از راه خدا افزودیم ایشان را عذاب بر بالای عذاب بآنچه بودند افساد می‌کردند (۸۸)