۳۳- آیات ۹۷ تا ۹۸
قٰالُوا یٰا أَبٰانَا اِسْتَغْفِرْ لَنٰا ذُنُوبَنٰا إِنّٰا کُنّٰا خٰاطِئِینَ (۹۷) قٰالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَکُمْ رَبِّی إِنَّهُ هُوَ اَلْغَفُورُ اَلرَّحِیمُ (۹۸)
گفتند ای پدر ما آمرزش خواه برای ما گناهان ما را که ما هستیم خطاکاران (۹۷) گفت زود باشد که آمرزش طلبم برای شما از پروردگارم بدرستی که اوست آمرزنده مهربان (۹۸)
خواستند ابناء یعقوب از پدرعذرها از جرم رفته سر به سر
تا بر ایشان خواهد آمرزش ز حقمر نماند نقش عصیان بر ورق
از خدا ای پیر روحانی بخواهتا که از ما در گذارد این گناه
گر گنهکاریم هم ما از توایمدانۀ این خرمنیم ار چه جُویم
بگذر از ما وز حق آمرزش بجوچون تو از ما بگذری بگذشته او
گر گنه نبود کجا گردد عیانعفو حق یا رحمت پیغمبران
شو به درگاه خدا ما را شفیعتا ببخشد از کرم ما را جمیع
در شفاعت حق تو را بگزیده استچون تو بخشی او یقین بخشیده است
ما اگر باشیم چند از خاطئینجرم ما را عفو حق پوشد یقین
هم صفی دارد خدایا اعترافبر گناه و بر خطاء و برخلاف
از من آید جرم و عصیان و خطاءوز تو زیبد عفو و اکرام و عطاء
گفت یعقوب آنکه خواهم از خدازود آمرزش من از بهر شما
کو بود آمرزگار و مهربانزود میبخشد خطای بندگان
علت تأخیرش این بُد در دعاءکه کند هم یوسف از اخوان رضاء
پس به یوسف از طریق آمد خبرکاندر امروزت رسد از ره پدر