شمارهٔ ۶۱ ۲ بیت حاشا که کسی شراب را فاش خورَدبا مَردُمِ ژاژخایِ فحاش خورَد مِیْ آنکه بکج طبعی و پرخاش خورَدآدم نَبُوَد سگی بُوَد لاش خورَد