شمارهٔ ۱
ای طره مشکینت برهمزن سامانهاوان خال خود آیینت غارتگر ایمانها
از غمزه فتانت بس جان به گرو کانتوز چاک گریبانت بس چاک گریبانها
خلقی ز غمت هر شب در ناله و در یاربجانها ز لبت لبهاست به دندانها
تا چشم کنی یک سو بندی سر صد جادوهر مویی از آن گیسو دستی است به دستانها