بخش ۹۴ - باب الدال الدبور
بود آن صولت نفس عقورتباستیلا چون باد دبورت
ز غرب طبع جسمانی بمشهورو زد کش خواند عارف مغرب نور
دگر باد صبا کز مشرق آیدباستیلا چو روح مشفق آید
از آنرو گفت پیغمبر که نصرتمرا بود از صبا در صبح رحمت
همان باد دبور آمد هلاکتگروه عاد را با صد فلاکت
مرا یعنی از آنمشرق فتوح استکز و اندر تموج باد روح است